สร้างเว็บEngine by iGetWeb.com

วันอังคารที่ 28 พฤศจิกายน 2017 สัปดาห์ที่34 เทศกาลธรรมดา

วันอังคารที่ 28 พฤศจิกายน 2017 สัปดาห์ที่34 เทศกาลธรรมดา

🎊 อยู่ในความรัก
อยู่ในพระพร
อยู่เพื่อรับใช้
อยู่ในพระเมตตา

📚บทอ่านประจำวันอังคารที่ 28 พฤศจิกายน 2017
สัปดาห์ที่ 34 เทศกาลธรรมดา
https://www.youtube.com/watch?v=OGv8fcANvvs

🍏พระเจ้าดีต่อฉัน
http://youtu.be/_7VTjITn6_U

🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺

วันอังคารที่ 28 พฤศจิกายน 2017
สัปดาห์ที่34 เทศกาลธรรมดา

บทอ่าน
ดนล 2:31-45
ลก 21:5-11

ขณะที่หลายคนสาละวน สนใจกับความงาม
ผ่านทางสิ่งของ เครื่องประดับ 
พระเยซูเจ้าทรงเตือนให้ตระหนักว่า 
ผ่านกาลเวลา สิ่งของต่าง ๆ เหล่านั้น
ก็จะมลาย หายสาบสูญไป

ความฝันของกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์
ที่ดาเนียลทำนายให้ เป็นเครื่องหมาย
ยืนยันว่า สิ่งของ เครื่องประดับที่สร้างจากมือมนุษย์
ไม่มีสิ่งใดคงอยู่ถาวร

หมายเหตุ..
ชีวิตที่งดงาม
เริ่มจาก จิตใจที่งดงาม

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

“พลังแห่งพระวาจา” 
วันอังคารที่ 28 พฤศจิกายน 2017
สัปดาห์ที่ 34 เทศกาลธรรมดา

ผลึกการไตร่ตรองพระวาจาพระเจ้า ผลกระทบต่อชีวิตของข้าพเจ้า
By: Br. Francis Xavier Rerkchai Panuphan, ofm.

ฉันเป็นพระคริสต์ (ลก 21:5-11)

พระคริสต์หน้าตาเป็นอย่างไร
พระคริสต์ทำให้ชีวิตฉันเป็นอย่างไร...
พระองค์คือพระเจ้าที่ฉันทุ่มและเทชีวิตให้
พระองค์คือความสะดวกสบาย
ความร่ำรวย ชื่อเสียงเงินตราหรือ
และสักวันหนึ่ง สิ่งเหล่านั้นจะไม่เหลืออะไร
นั่นคือพระองค์ หรือความรอดพ้นของฉันกระนั้นหรือ

แล้วพระคริสต์ สำหรับฉันคือใคร...
ที่เสริมพลังให้ฉันมีชีวิตอยู่ได้
ที่ทำให้ชีวิตจิตวิญญาณของฉันอิ่มเอมอย่างแท้จริง
พระองค์ที่วิญญาณแสวงหา
สำหรับฉัน... ถามใจตนเองดูซิ... พระองค์คือใครกัน...

- - - - - - - - -

ไม่ดึกมากนัก ผมเพิ่งกลับถึงวัดเมื่อคืนนี้ กับประสบการณ์ที่ไม่ชำนาญไม่เป็นสิ่งที่ไม่เคยถนัดเลย นั่นคือการขับรถกลางคืนครับ ร่วมกับหลายหลายความรู้สึกที่เพิ่งเสร็จการเยี่ยมอภิบาลงานนำพระเมตตาสู่ปวงชน ทั้งที่เป็นคริสตชนและไม่ใช่คริสตชน การเดินทางสองจังหวัด แน่นอนการขับรถทั้งวัน คงทำให้เหนื่อยบ้างแหละ แต่ทว่า ค่ำวานนี้ ความรู้สึกในหัวใจของผม มีกำลังใจมากครับ แม้กำลังทำสิ่งที่ไม่ถนัด แต่ไม่ท้อเลย เมื่อได้ขับรถลุยป่าดงเข้าไปเยี่ยมคริสตชนกลุ่มหนึ่ง หลงทางไปก็ไม่น้อย GPS ช่วยอะไรไม่ได้เลยในจุดที่อับสัญญาณ แต่พวกเราก็ไปถึง และเราต้องไปถึง เนื่องจากพระเมตตาของพระเจ้าไปถึงพวกเขาก่อนเรา เราเป็นเพียงเมตตาธรรมอันมีชีวิตที่เดินทางไปร่วมสรรเสริญพระเมตตาของพระเจ้า โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ที่นั่นคริสตังยืนคนหนึ่ง ป้าที่มีลูกสาวเป็นนักบวช ลูกชายก็เคยเป็นเณรรุ่นน้องผมที่สุราษฎร์ธานี ป้าคือคริสตชนที่รับศีลล้างบาปเมื่อเป็นผู้ใหญ่แล้ว บ้านของป้าอยู่ลึกมาก บ้านของป้าไม่ต่างอะไรกับกระท่อมเล็กๆ กลางป่า มีห้องเดียวคือห้องนอน และวัดน้อยร่วมเป็นห้องเดียวกัน เตียงนอนของป้าตรงข้ามกับจุดที่ป้าจัดเป็นแท่นพระ มีแท่นพระวาจาด้วย และสิ่งที่ผมประทับใจเป็นที่สุด ซึ่งอาจจะมากที่สุดในชีวิตของการเป็นผู้อภิบาลก็คงได้ครับ ทั้งผมและทีมงานที่ไปด้วยกัน มีความรู้สึกไม่ต่างกัน... ป้าให้เวลากับการฉลองวันพระเจ้า คือวันอาทิตย์ด้วยความสุขในหัวใจที่ทุ่มเทให้ทั้งหมดเหมือนหญิงม่ายในพระวรสารเมื่อวานไม่ผิดเลย ชีวิตและกำลังใจของป้าไม่ได้มาจากอาหารที่ทานครบห้าหมู่ หรืออาหารแบบกษัตริย์ในบทอ่านที่หนึ่งเมื่อวานนี้ แต่ชีวิตของป้าอยู่ได้ด้วยอานุภาพและความช่วยเหลือของพระเจ้า พระเจ้าทรงเป็นชีวิตจิตใจของป้า อาหารฝ่ายจิต ที่ทำให้ร่างกายของป้ามีกำลังและอยู่ได้ด้วยความสุขคือการภาวนา... ผมตกใจมาก เมื่อทราบว่า วันอาทิตย์ทั้งวัน ป้าหมดเวลาไปกับการเดินทางไปร่วมมิสซาเพียงหนึ่งชั่วโมง เพื่อนั่งรถที่มีเพียงเที่ยวเดียวในตอนเช้า และอีกเที่ยวในตอนบ่าย ที่ป้าใช้โดยสารนั่งกลับบ้าน ถึงบ้านก็เย็นๆแล้ว โดยมีลูกชายที่ออกมารับ... ป้าหมดเวลาหนึ่งวันแบบนี้ทุกอาทิตย์ครับ ป้าบอกว่า ขากลับ ก็ไม่ซื้ออะไรกลับบ้านเลย เพราะห่วงว่าอาทิตย์หน้าจะไม่มีสตางค์ค่ารถเพื่อไปวัดอีก...พี่น้องที่รักครับ นี่คืออีกหนึ่งประสบการณ์ในชีวิตผู้อภิบาลของผมครับ ที่ทำให้ผมทิ่งเหลือเกินกับความรักของป้าต่อพระเจ้าที่ป้าเชื่อและเป็นหนึ่งเดียวกับพระองค์ นี่คือประสบการณ์ที่ตีสอนพระสงฆ์น้อยๆ อย่างผมมาก ส่งผลให้ผมหายเหนื่อยเลย ขับรถกลับวัดด้วยความสุขและแรงบันดาลใจเปี่ยมล้นในการทำงานต่อไป

พี่น้องที่รัก “ฉันเป็นพระคริสต์” นี่จะเป็นสิ่งที่เรามอบนามนี้ให้กับใครหรืออะไร พระคริสต์ที่เป็นความรอดพ้นที่เราใฝ่หาที่สุด จนเราสามารถทุ่มเทอุทิศชีวิต และทำทุกอย่างได้เพื่อพระองค์... คำถามคือ พระคริสต์สำหรับฉันคืออะไร... พระคริสต์สำหรับฉันคือใคร เมื่อโลกวันนี้กำลังแสวงหาความสะดวกสบาย ความรุ่งโรจน์รุ่งเรืองของอาณาจักรของโลก ที่สุดท้ายก็พังทลายลงในที่สุด เพราะสักวันหนึ่งความงดงามยิ่งใหญ่นี้ จะไม่เหลือหินสักก้อนซ้อนกันอยู่เลย (อ่านเทียบบทอ่านที่หนึ่งวันนี้ ดนล 2:31-45 และ พระวรสารวันนี้ ลก 21:5-11) ไม่มีอะไรมีพลังเหนือกว่าอานุภาพของพระเจ้าได้เลย แต่สิ่งนั้นกลับเป็นสิ่งที่เราไม่แสวงหา หรือมองข้ามไปอย่างง่ายดาย ไม่น่าสนใจ ไม่สนุก ไม่สะดวกสบาย ไม่เท่ห์ ไม่สวย ไม่รวย...

สัปดาห์สุดท้ายที่เราสมโภชพระเยซูเจ้าทรงเป็นกษัตริย์แห่งสากจักรวาลนี้ สัปดาห์ที่เตือนให้เราคิดถึงวาระสุดท้ายของทุกสิ่งที่อาจจะดูยิ่งใหญ่งดงามทรงพลังและอำนาจ ที่จะไม่เหลืออะไรอยู่อีก นอกจากอานุภาพของพระเจ้าที่คงอยู่นิรันดร... องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า “จงสัตย์ซื่อจนถึงวันตายเถิด และเราจะให้มงกุฎแห่งชีวิตแก่ท่าน (บทอัลเลลูยา วันนี้ วว 2:10ค)... อะไรหนอที่ทำให้ป้าสัตย์ซื่อต่อพระเจ้าเหลือเกิน ไม่มีความรุ่งเรืองใดของโลกนี้ที่ทำให้ป้าหลงไปได้เลย ที่บ้านที่ไม่มีอะไร กระท้อมเล็กๆ หนึ่งห้องที่เป็นดังวัดน้อยที่ดูเหมือนมีเตียงนอนของป้าอยู่ด้วย เหมือนชีวิตทั้งชีวิต อยากอยู่ใกล้ชิดพระเจ้าตลอดไป แบบไม่มีใครหรืออะไรจะพรากป้าไปจากความเชื่อ รัก และวางใจในพระองค์ได้เลย... ป้าไม่อยากได้อะไรมากกว่านี้ในชีวิต นอกจากชีวิตที่อยู่ในพระทัยของพระเจ้าตลอดเวลา

พี่น้องครับ สำหรับเราแต่ละคน “พระคริสต์” หรือความรอดพ้นของเราคืออะไร ที่เราทุ่มสุดตัว เทสุดใจเพื่อได้สิ่งนั้นมา มันคือเทคโนโลยีที่เติบโตห้าวหน้าขึ้นใช่ไหม มันคือความร่ำรวย ชื่อเสียงเกียรติยศใช่ไหม สิ่งเหล่านั้น ความงดงาม ความสุข เหล่านั้นมันยิ่งใหญ่ ทำให้เราทึ่งกับมัน แต่ที่สุด จะไม่เหลืออะไรเลยสักวันหนึ่ง... แล้วอะไร หรือใคร พระคริสต์ที่แท้จริง ที่เราต้องแสวงหา ทุ่มและเทหมดชีวิต หมดใจ เพื่อได้พระองค์มาครอบครอง และจะไม่พรากจากพระองค์เลย

พระสงฆ์น้อยๆ ลูกชายของทานแห่งอัสซีซีอย่างผม วันนี้ผมถูกแบบอย่างชีวิตของสัตบุรุษคนหนึ่งตีสอนอย่างหนักลงบนหัวใจของผม ทำไมป้ารักพระเจ้าได้มากถึงเพียงนี้... และผมจะเอาอะไรอีก เห็นแบบนี้แล้ว ผมหมดข้อกังขา หมดคำถามเลย เมื่อคนหนึ่งที่พระเจ้าทรงเรียกให้มาเป็นคริสตชน ทรงเรียกจากหุบเขา จากป่าลึก นั่นคือพระเมตตาของพระเจ้าที่ไหลไปสู่ลูกของพระองค์ แล้วทำไมผู้อภิบาลอย่างผมจะไปไม่ถึงไหนล่ะ... ขอบคุณพระเจ้า ขอบคุณป้าจริงๆ ครับ ที่เสริมพลังความเชื่อน้อยนิดในชีวิตสงฆ์ที่พระเจ้าทรงเรียก แม้นมีคำถามมากมาย แต่พระเมตตาของพระองค์วางใจได้

ขอพระเจ้าทรงอวยพระพรและประทานสันติสุข
(แบ่งปันโดยบร.ฟรันซิสเซเวียร์ ฤกษ์ชัย ภานุพันธ์ Ofm)


(เชิญแบ่งปันแรงบันดาลใจจากพระวาจาได้ทาง Line Id: poweroftheword)

วันอังคารที่ 28 พฤศจิกายน 17 สัปดาห์ที่ 34 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน ดนล 2:31-45 / ลก 21:5-11
หนังสือของประกาศกดาเนียล ได้ถูกแต่งขึ้น สมัยที่ประชากรอิสราเอลนั้นได้สูญเสียทุกอย่า ได้ถูกเบียดเบียน ไม่มีความหวังใดๆ ชาวยิวที่มีความศรัทธาได้ทำให้ความเชื่อของพวกเขาเข้มแข็งขึ้น โดยมองว่าชะตากรรมของชาติที่เคยรุกรานพวกเขานั้น ล้วนแต่ล่มสลายไป อาณาจักรแล้วอาณาจักรเล่า ตั้งแต่อาณาจักรเปอร์เซีย กรีก ซึ่งเป็นมหาอำนาจยิ่งใหญ่ ก็ล้วนแต่ล่มสลายไป แต่พระเป็นเจ้าจะทรงตั้งอาณาจักรหนึ่งขึ้นมา ซึ่งจะไม่มีวันถูกทำลาย และจะไม่ตกอยู่ใต้อำนาจของชนชาติอื่น พระอาณาจักรนี้ จะทำลายพระอาณาจักรอื่นๆทั้งหมดให้แหลกละเอียดจนสิ้นเชิง และจะคงอยู่ตลอดไป
และพระเยซูคริสตเจ้า ซึ่งบังเกิดจากพระนางพรหมจารีมารีอา จะเสด็จมาประกาศและตั้งพระอาณาจักร ด้วยชัยชนะเหนือความชั่วร้าย พระอาณาจักรของพระองค์ จะแตกต่างจากอาณาจักรฝ่ายโลกนี้ จะเป็นพระอาณาจักรแห่งความสุภาพต่ำต้อย ที่จะตั้งอยู่ในหัวใจของมนุษย์ จะเปลี่ยแปลงทุกสิ่งอย่างเงียบๆ ด้วยอำนาจที่ยิ่งใหญ่และลึกลับ เราสามารถต้อนรับพระอาณาจักรนี้มาสู่ตัวเราเอง สู่ครอบครัวของเรา ต่อทุกหมู่คณะของพระศาสนจักร และพระเยซูเจ้าได้ทรงเตือนเราว่า“จงระวัง อย่าให้ใครหลอกลวงท่านได้ ถ้ามีใครเสนอสิ่งที่พิเศษแก่ท่าน แต่จงอย่าตกใจกลัว”เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นแก่อาณาจักรฝ่ายโลกนั้น ล้วนแต่เป็นเรื่องของมนุษย์ ที่เปรียบเทียบกับอาณาจักรนิรันดรไม่ได้ ถ้าเรารู้สึกว่า มีอาณาจักรใดกำลังรุกรานเรา ทั้งภายในและภายนอก เราต้องมีความไว้วางใจ ในพระมหากษัตริย์ ที่ไม่เคยหลอกลวงเรา พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ผู้มีอำนาจ เหนือความชั่วร้ายใดๆทั้งสิ้น
คำสั่งของพระเป็นเจ้า คือ ให้มนุษย์ทุกคนสร้างอาณาจักรแห่งความรัก ไปทั่วทุกมุมโลก.ท่านยินดีเป็นผู้ให้ เพราะท่านมีความรักต่อพระเป็นเจ้า ที่อยู่ในหัวใจของท่าน ไม่ใช่เพื่อตอบสนองการรักษากฎหมายเท่านั้น...ถ้าพระเยซูเจ้าตรัสว่า “พระอาณาจักรของพระเป็นเจ้าอยู่ในตัวท่าน ท่านจะต้องมีประสบการณ์ พิจารณา และนำไปปฏิบัติจริง”...พระอาณาจักรของพระองค์อยู่บนโลกนี้ แต่ยังไม่สมบูรณ์แบบ.

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)

view