สร้างเว็บEngine by iGetWeb.com

วันพฤหัสบดีที่ 23 สิงหาคม 2018 สัปดาห์ที่ 20 เทศกาลธรรมดา

วันพฤหัสบดีที่ 23 สิงหาคม 2018 สัปดาห์ที่ 20 เทศกาลธรรมดา

🌷ผู้รับเชิญจะเข้ามาในงานเลี้ยง
โดยไม่สวมเสื้อสำหรับงานวิวาห์ไม่ได้ ฉันใด
เราจะเข้ามา เป็นคริสตชนโดยดำเนินชีวิตแบบเดิม
ซึ่งไม่สมกับความรักและพระหรรษทาน
ที่พระเจ้าทรงโปรดประทานแก่เราไม่ได้ ฉันนั้น

📚บทอ่านประจำวันพฤหัสบดีที่ 23 สิงหาคม 2018
สัปดาห์ที่ 20 เทศกาลธรรมดา
https://m.youtube.com/watch?v=NatTos-bREk

❤Change My Heart Oh God
https://youtu.be/DwudqCO7mSQ

💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕

วันพฤหัสบดีที่ 23 สิงหาคม 2018
สัปดาห์ที่ 20 เทศกาลธรรมดา
อ่าน
อสค 36:23-28
มธ 22:1-14

พระเยซูเจ้า จำเป็นต้องเล่าอุปมา
เพื่อพาให้เห็น “ความใจดีมีเมตตาของพระเจ้า”
โดยเปรียบกับงานเลี้ยง
ที่พระเจ้าทรงเป็นผู้จัดเตรียมทุกอย่าง และส่งผู้แทนเชิญทุกคน
เมื่อความใจดี มีเมตตาของพระเจ้า
เป็นเหตุให้ผู้รับเชิญบางคน “เฉยเมย”
ละเลยที่จะใส่ใจในรายละเอียด จัดระเบียบชีวิตให้เหมาะสม
กับกฎเกณฑ์ของสังคม ก็เป็นธรรมดาที่ย่อมถูกสังคมปรับโทษ

เพื่อจะสวมใส่จิตใจใหม่
เป็นประชากรที่สมบูรณ์แบบของพระเจ้า
เสียงของพระเจ้าผ่านทางประกาศกเอเสเคียล ให้……..
“รักษา และปฎิบัติตามกฎเกณฑ์”
อย่าเบี่ยงเบน เอนเอียงจากทางธรรม

หมายเหตุ….
เมื่อได้ปฎิบัติตามกฎเกณฑ์แห่ง “ความรัก”.....อย่างครบครัน
ไม่มีกฎเกณฑ์ใดที่น่ากลัวว่า …. “จะปฎิบัติไม่ได้”

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

“พลังแห่งพระวาจา”

วันพุธที่ 22 สิงหาคม 2018

สัปดาห์ที่ 20 เทศกาลธรรมดา

ผลึกการไตร่ตรองพระวาจาพระเจ้า ผลกระทบต่อชีวิตของข้าพเจ้า

By: Br. Francis Xavier Rerkchai Panuphan, ofm.

“ท่านไม่ได้สวมเสื้อสำหรับงานวิวาห์ แล้วเข้ามาที่นี่ได้อย่างไร...” (ลก 1:26-38)

อาณาจักรสวรรค์เป็นบ้านแท้จริงนิรันดรของทุกคน

บรรดาผู้ที่ได้รับเลือกสรร และคนมากมายที่พระองค์ทรงต้อนรับ

พระองค์ทรงต้อนรับทุกคนในงานเลี้ยงนิรันดรนี้

แต่เพื่อจะเข้าในบ้านของพระองค์นี้

ไม่ใช่ไปอย่างไรก็ได้

อาภรณ์ที่ต้องสวมใส่เข้าไป

คืออาภรณ์แห่งความดี ความรักอันศักดิ์สิทธิ์

เป็นอาภรณ์ที่พระองค์ทรงประทานให้ในวันที่ทรงเรียกและเลือกเรา

วันนี้ อาภรณ์ของฉัน

ถูกรักษาไว้มิให้ด่างพร้อย

และพร้อมที่ฉันจะสวมกลับไป ณ บ้านของพระองค์หรือเปล่า...

วันนี้ ลูกของพระเจ้า

ฉันสวมอาภรณ์ของพระเจ้า

หรือฉันสวมอาภรณ์ของใครอยู่

________________

อาณาจักรสวรรค์ที่จะมาถึงเป็นดังนี้... พระเยซูเจ้าในพระวาจาของพระองค์ในวันเหล่านี้ กำลังพูดถึงอาณาจักรสวรรค์ อาณาจักรสวรรค์ถูกเตรียมไว้สำหรับลูกของพระองค์ก่อน ผู้ที่พระองค์ทรงเอเชิญให้เข้ามาในบ้านของพระองค์ คือประชากรที่ได้รับเลือกสรร แต่แล้วสุดท้ายจริงๆ บ้านของพระเจ้ายังมีที่มากมาย เพื่อต้อนรับทุกคนด้วย...

ดังคนที่ไม่มีงานทำในพระวรสารก่อนหน้านี้ เมื่อได้พบพระเจ้าดังเจ้าของสวน นับเป็นความโชคดีของเขาที่ได้รับเชิญให้เข้ามาทำงานในสวนองุ่นของพระองค์  บางคนถูกเรียกมาแต่เช้า บางคนถูกเรียกมาตอนสาย บางคนถูกเรียกมาเมื่อใกล้ค่ำ แต่พระทัยดีของพระเจ้า ค่าแรงที่เหมาะสมก็ถูกเตรียมไว้สำหรับทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน นั่นคือหนึ่งเหรียญดังข้อตกลงกับคนที่มาก่อน ซึ่งพวกเขายอมรับเงื่อนไขนั้น จากนั้น นายก็ให้หนึ่งเหรียญด้วย สำหรับคนที่มาสายๆ หรือมาตอนเย็นๆ... พี่น้องที่รักครับ ค่าแรงที่เหมาะสมนั้น กับค่าแรงตามสมควร สำหรับพระเจ้าดูจะเป็นเรื่องเดียวกันที่พระองค์ทรงให้กับแต่ละคนเท่ากัน นั่นคือทุกคนที่เข้ามาทำงานในสวนองุ่นของพระองค์ ได้รับเท่ากันหมด คืออาณาจักรสวรรค์ และนั่นคือที่สุดแล้วที่พระเจ้าทรงมอบให้ ไม่มีอะไรมากกว่านี้แล้ว... แต่เราพบว่า คนที่มาก่อนก็อิจฉา ซึ่งคงต้องถามว่า และเขาต้องการอะไรอีกล่ะ... (เทียบ มธ 20:1-16ก)

คนหนึ่งอาจจะถามว่า ถ้าอย่างนั้น ฉันขอรับศีลล้างบาปเมื่อใกล้ตาย จะได้ไปสวรรค์ตรงดิ่งเลยได้ไหม... พี่น้องครับ ก็คงได้หรอกครับ ได้ครับ... แต่คำถามต่อไปคือ ท่านมั่นใจหรือ ว่าท่านจะได้รับโอกาสนั้น ท่านมั่นใจหรือ ว่าการยืนเฉยๆ ทั้งวันในวันนั้นๆ ท่านจะได้พบเจ้าของสวนที่ออกมา และเชิญท่านเข้าไปทำงานในสวนองุ่น... ความรู้สึกนี้ชัดเจนสำหรับผมมาก เมื่อผมมีโอกาสอภิบาลผู้ป่วยในโรงพยาบาลจนเขาสิ้นชีวิตจากไป ผมเองกลับไม่เคยมั่นใจเลยว่า ในวันที่ผมใกล้ตายนั้น จะมีพระสงฆ์มาอยู่ข้างๆ ผมเสมอจนสิ้นใจแบบนั้นหรือไม่...

นี่แหละ เราไตร่ตรองพระวาจาวันนี้ไม่ยาก เมื่อเราต้องเข้าใจว่า อาณาจักรสวรรค์ ความรอดพ้นนั้นเป็นของทุกคน แต่ก็ถูกเตรียมไว้สำหรับผู้ที่ได้รับการเลือกสรรก่อน... บ้านของพระเจ้านั้นต้อนรับทุกคน แต่เป็นไปตามลำดับของการได้รับเชิญให้เข้ามา... เราเห็นว่า พระเจ้าทรงเชื้อเชิญผู้ที่พระองค์ทรงเลือกสรรก่อน แต่เป็นที่น่าเสียดาย ที่พวกเขาไม่ต้องการ ไม่อยากร่วมงานของพระองค์ พระองค์ทรงเชื้อเชิญอีก แต่พวกเขาก็มีข้ออ้างสารพัด เนื่องจากไม่อยากมา ที่สุด พระองค์ก็เปิดโอกาสให้กับคนอื่นๆ เมื่อพระองค์ทรงเชื้อเชิญทุกคนให้เข้ามารับความรอดพ้น ให้เข้ามาในบ้านของพระองค์ และคนมากมายก็ได้ร่วมงานเลี้ยงในอาณาจักรสวรรค์ของพระองค์ ไม่ใช่เฉพาะคนที่เป็นคริสตชนเท่านั้น แต่พระเจ้าทรงเชิญทุกคน ทั้งคนดีและคนเลว... 

แต่ในพระวาจาของพระเจ้าในวันนี้ เราพบว่า เมื่อกษัตริย์เสด็จมาทอดพระเนตรแขกรับเชิญ ทรงเห็นคนหนึ่งไม่สวมเสื้อสำหรับงานวิวาห์ และทรงสั่งให้เอาไปทิ้งในที่มืดข้างนอก... เราอาจจะสงสัยว่า ทำไมทรงทำถึงขนาดนั้น...

พี่น้องที่รักครับ อาณาจักรของพระเจ้า เป็นที่ที่พระองค์ทรงเชื้อเชิญทุกคนให้เข้ามาร่วมสุขในบ้านของพระองค์ ไม่เลือกคนดีคนเลว แต่สิ่งที่สำคัญ เขาต้องเข้ามาในอาภรณ์ที่เหมาะสม ไม่ใช่มาอย่างไรก็ได้ นี่คือสิ่งที่เขาต้องให้เกียรติเจ้าของงาน ให้เกียรติแด่กษัตริย์ คือมาในชุดที่เหมาะสม มาในความเหมาะสมจริงๆ...

พี่น้องที่รักครับ ผมอดไม่ได้จริงๆ ที่จะคิดถึงสิ่งที่ผมเคยมีประสบการณ์เมื่อครั้งผมช่วยงานอภิบาลอยู่ที่วัดพระหฤทัย ศรีราชา จากสมัยที่คุณพ่อเพิ่มศักดิ์ เสรีรักษ์ เป็นเจ้าอาวาส ผมเห็นภาพนี้มาจนวันนี้ครับ คือภาพของผ้าผืนหนึ่งที่คลุมโลงศพของผู้ล่วงลับ โลงจะสวยหรือไม่สวย ถูกคลุมด้วยผ้าผืนนี้หมดครับ ผ้าผืนนี้มีกางเขนพิมพ์ตรงกลางครับ ทุกศพ เป็นแบบนี้หมดที่วัดศรีราชา โอ้... ภายหลังผมจึงมาผนวกความคิดนี้เข้ากับเสื้อขาวของเราที่เรารับในวันรับศีลล้างบาปครับ นี่คือเสื้อที่เราต้องสวมกลับไปในบ้านของพระเจ้าครับ เสื้อนี้ พระเจ้าทรงประทานให้เราครับ ทรงสวมทับเรา ดังพระวาจาของพระองค์ในบทอ่านที่หนึ่งวันนี้ครับ... “เราจะนำท่านทั้งหลายออกมาจากนานาชาติเข้ามาในแผ่นดินของเรา เราจะใส่จิตใจใหม่ไว้ภายในท่าน เราจะนำใจหินออกไปจากร่างของท่าน และจะให้ใจเนื้อแก่ท่าน เราจะใส่จิตใจของเราภายในท่าน ท่านจะเป็นประชากรของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของท่าน” (อสค 36:23-28)

จงรับเสื้อขาวนี้ และรักษาไว้มิให้ด่างพร้อย จนถึงวันที่พระคริสตเจ้าจะเสด็จมา... คือเป็นอาภรณ์ที่เราจะสวมกลับไปเฝ้าพระเจ้า... นี่คืออาภรณ์แห่งความรักและความดีของพระองค์ ที่เราจะสง่างามเหลือเกินในวันที่เรากลับไปเฝ้าพระองค์... อาภรณ์นี้คือใจใหม่ คือใจเนื้อ คือใจพระ ไม่ใช่ใจหิน... พระองค์ทรงใส่ไว้ในชีวิตของเรา เมื่อทรงเลือกเราออกจากชนชาติอื่นเพื่อเป็นของพระองค์ ใจเนื้อคือใจของพระเจ้า คือชีวิต  คือความดีของพระเจ้าที่สวมทับเราไว้ในวันที่ทรงเรียกและเลือกเรา

พี่น้องที่รักครับ อาณาจักรสวรรค์สำหรับทุกคน แต่ทุกคนที่เข้าไปที่นั่น ต้องไปในความเหมาะสมครับ ไม่ใช่ไปอย่างไรก็ได้ แต่ต้องไปในอาภรณ์นี้ครับ อาภรณ์แห่งความรักและความดีของพระเจ้า ที่พระองค์ทรงเลือกเราและสวมเราไว้ด้วยอาภรณ์นี้... ผมเป็นนักบวชฟรันซิสกัน วันนี้คิดถึงอาภรณ์ที่ตนสวม ให้ความหมายของความยากจนของพระคริสตเจ้า คือความยากจนที่ต้องตระหนักว่าตนต้องเข้าพึ่งพระเจ้าเท่านั้น เพื่อความรอดพ้นที่แท้จริง... ดัลมาติกา หรือกาสุลา ที่สังฆานุกร หรือ พระสงฆ์สวมใส่ก็ยิ่งให้ความหมาย ทำให้ผมต้องไตร่ตรองจริงๆ วันนี้ ผมสวมอาภรณ์อะไรอยู่จริงๆ ในชีวิต และนั่นเป็นอาภรณ์ที่เหมาะสมหรือเปล่า ในการจะเข้าไปในบ้านของพระเจ้า... มากกว่านั้น พระเจ้าทรงประทานอาภรณ์นี้ให้เราแล้ว ทรงสวมเราไว้แล้วด้วยความรักและความดีของพระองค์ เมื่อทรงเลือกเราในศีลล้างบาป ทรงมอบอาภรณ์แห่งความรักและความดีนี้ให้กับเรา... วันนี้อาภรณ์นี้ของเราเป็นอย่างไรบ้าง อยู่ที่ไหนแล้ว ยังสะอาดดีไหม...

ขอความดี ความรัก อันศักดิ์สิทธิ์ โปรดตามติดชั่วฤดีชีวิตข้าฯ เข้าพำนักในนิเวศมโหฬาร์ แห่งพระเจ้าจอมราชาตลอดกาล... ข้าแต่พระเจ้า ขอพระองค์ทรงช่วยลูกให้หมั่นดูแลรักษาอาภรณ์ที่พระองค์ทรงประทานให้นี้ไว้มิให้ด่างพร้อม จนถึงวันที่ลูกจะสวมกลับไปเฝ้าพระองค์ เพื่อร่วมงานเลี้ยงนิรันดรในบ้านของพระองค์ด้วยเทอญ

ขอพระเจ้าทรงอวยพระพรและประทานสันติสุข

(แบ่งปันโดยบร.ฟรันซิสเซเวียร์ ฤกษ์ชัย  ภานุพันธ์ Ofm)

view