สร้างเว็บEngine by iGetWeb.com

วันอาทิตย์ที่ 23 กันยายน 2018 สัปดาห์ที่ 25 เทศกาลธรรมดา

วันอาทิตย์ที่ 23 กันยายน 2018 สัปดาห์ที่ 25 เทศกาลธรรมดา

🐙 จงวางใจในพระเจ้า...
ด้วยสิ้นสุดใจของคุณ
แม้ในหนทาง....
ในสถานการณ์ที่คุณไม่เข้าใจ
ก็จงวางใจในพระเจ้าเถิด...

📚 บทอ่านประจำวันอาทิตย์ที่ 23 กันยายน 2018
สัปดาห์ที่ 25 เทศกาลธรรมดา
https://youtu.be/JMk0IzPfYzg


🐠พระเจ้าทรงสัมผัสฉันวันนี้
http://youtu.be/TuTDCAWCFd8

🍐🍐🍐🍐🍐🍐🍐🍐🍐

วันอาทิตย์ที่ 23 กันยายน 2018
สัปดาห์ที่ 25 เทศกาลธรรมดา
อ่าน ปชญ 2:12,17-20
ยก 3:16-4:3
มก 9:30-37

สิ่งที่วนเวียนอยู่ในความคิด ของบรรดาศิษย์
ขณะที่พวกเขาติดตามพระเยซูเจ้า และเป็นประเด็นถกเถียงกัน
คือ กิเลสของความอยาก อิจฉา ริษยา ว่าใครจะใหญ่กว่ากัน

จิตที่ชั่วร้าย ยอมนำสู่ ความคิด และการกระทำที่ชั่ว
ปรีชาญาณ ทำให้เห็นว่า แม้คนชั่ว จะคิดร้าย
ต่อต้าน ทำลาย ผู้ชอบธรรม แต่พระเจ้าจะทรง
ปกป้อง ช่วยเหลือ ผู้ชอบธรรม

นักบุญเปาโล ชี้ให้เห็นที่มาของ ความวุ่นวาย ชั่วร้าย
ในชุมชน หมู่คณะ นั้นมาจาก ความอยาก
กิเลส ตัณหา อิจฉา ริษยา ทะเยอทะยาน
ส่วนวิธีที่จะช่วยขจัด ความวุ่นวาย ชั่วร้าย คือ
จงแสวงหาปรีชาญาณ ที่มาจากพระเจ้า

หมายเหตุ..
ปรีชาญาณ ความคิด ที่มาจากจิตที่ดี..
ย่อมก่อให้เกิดสันติ เพราะ เป็นจิตที่บริสุทธิ์

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

วันอาทิตย์ที่ 23 กันยายน 18
สัปดาห์ที่ 25 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน ปชญ 2:12,17-20 / ยก 3:16-4:3 / มก 9:30-37

ท่านกำลังแสวงหาเกียรติมงคลของใคร?

เราจะไม่สามารถมีส่วนร่วมในเกียรติมงคลของพระเป็นเจ้า ถ้าไม่ยอมรับไม้กางเขน เมื่อพระเยซูเจ้าทรงทำนายถึงการที่พระองค์จะถูกทรยศ และจะถูกตรึงบนไม้กางเขน แต่บรรดาสานุศิษย์ของพระองค์ ไม่ยอมรับความคิดดังกล่าว เพราะไม่สอดคล้อง กับความเข้าใจถึงสิ่งที่ต้องการให้พระเมสสิยาห์ทำ และพวกเขาก็ไม่กล้าถามอะไรอีกต่อไป เหมือนกับตัวอย่างของคนที่ได้รับการวินิจฉัยจากนายแพทย์ แล้วก็ปฏิเสธที่จะถามต่อไป บ่อยครั้งแค่ไหนที่เราปฏิเสธสิ่งที่เราไม่ต้องการเห็น?

เราได้ยินพระวาจาของพระเป็นเจ้า และเรารู้ถึงผลลัพท์ที่จะตามมา ไม่ว่าจะยอมรับหรือปฏิเสธ แต่เรายินดีที่จะเจริญชีวิตตามนั้นหรือไม่?

จงขอพระเป็นเจ้าโปรดให้จิตใจของเราเต็มไปด้วยพระจิตเจ้า และดลใจเรา ให้มีความเคารพต่อพระวาจา และความพร้อมที่จะนบนอบต่อพระวาจานั้น

ท่านเคยเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่นหรือไม่?

เป็นเรื่องที่น่าละอายหรือไม่ ที่บรรดาสานุศิษย์ของพระเยซูเจ้าได้ถกเถียงกันว่า ใครจะเป็นใหญ่ที่สุดในพวกเขา?

เราเองเคยทำตัวแบบบรรดาสานุศิษย์หรือไม่?

เราเองเคยเปรียบเทียบกับคนอื่น และต้องการคำสรรเสริญของพวกเขาหรือไม่?

ความอยากได้รับเกียรติมงคลและความยิ่งใหญ่มีอยู่ในตัวเรา ใครบ้างที่ไม่มีความทะเยอทะยาน ที่จะได้รับการยอมรับจากคนอื่น มากกว่าการที่จะไม่อยู่สายตาของใคร?

หนังสือเพลงสดุดีพูดถึงเกียรติมงคลของพระเป็นเจ้า ที่มุ่งเพื่อตัวเราว่า “เพราะพระองค์ทรงสร้างเขา ให้ต่ำกว่าพระเจ้าหน่อยเดียว” (สดด 8:5)

พระเยซูเจ้าทรงเปรียบเทียบเด็กคนหนึ่ง ให้บรรดาสานุศิษย์เห็นว่า ใครคือบุคคลที่จะเป็นใหญ่ที่สุดในพระราชัยสวรรค์ เด็กเล็กๆคนหนึ่งจะสามารถสอนเรา เรื่องความยิ่งใหญ่ได้อย่างไร?

ในสมัยโบราณ เด็กๆไม่มีสิทธิ์ ไม่มีตำแหน่ง หรือเอกสิทธิ์พิเศษใดๆ

ที่เป็นของตัวเอง พวกเขาเปรียบเหมือนสิ่งที่ปกปิดอยู่ใต้พรม และต้องรับใช้พ่อแม่ เหมือนกับคนใช้ที่คอยปฏิบัตินายของตน..

ข้าแต่พระเยซูเจ้า ไม้กางเขนของพระองค์ช่วยไถ่กู้โลก และเผยแสดงเกียรติมงคลและชัยชนะเหนือบาปหรือความตาย.

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)

view