สร้างเว็บEngine by iGetWeb.com

วันจันทร์ที่ 1 ตุลาคม 2018 ฉลองนักบุญเทเรซา แห่งพระกุมารเยซู พรหมจารี

วันจันทร์ที่ 1 ตุลาคม 2018 ฉลองนักบุญเทเรซา แห่งพระกุมารเยซู พรหมจารี

🍀 ความรักคือ …
การให้ทุกสิ่งทุกอย่าง
และการเสียสละตัวเอง (น.เทเรซา แห่งพระกุมารเยซู)

📚บทอ่านประจำวันจันทร์ที่ 1 ตุลาคม 2018
ฉลองนักบุญเทเรซา แห่งพระกุมารเยซู พรหมจารี
https://www.youtube.com/watch?v=WaHQOWOrmHs

💠 Go Light Your World
http://youtu.be/WsM5lt9tCFo

🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼

วันจันทร์ที่ 1 ตุลาคม 2018
ฉลองนักบุญเทเรซา แห่งพระกุมารเยซู พรหมจารี
อ่าน
อสย 66:10-14
มธ 18:1-4

เมื่อศิษย์ถาม “ใครจะใหญ่” ที่สุดในอาณาจักรสวรรค์
พระเยซูเจ้าเตือนให้พวกเขาได้คิด ...
ถ้าจะเป็นใหญ่ในอาณาจักรนี้
ใจต้องใสซื่อเหมือนเด็กเล็ก ๆ

ประกาศกอิสยาห์ ป่าวประกาศถึง
ความชื่นชมยินดีในอาณาจักรของพระเจ้า
ที่ซึ่งรู้สึกปลอดภัย อุ่นใจ ไร้กังวล
ดั่งทารกน้อย ที่มอบความวางใจ
ไว้กับมารดาของตน เพื่อปกป้อง คุ้มครอง ดูแล

แม้จะเข้าอารามเมื่ออายุยังน้อย
ซึ่งใคร ๆ ก็มองว่าวุฒิภาวะยังเป็นเด็ก
แต่ตลอดเวลาที่ ท่านนักบุญเทเรซาแห่งพระกุมารเยซู
ใช้ชีวิตในอาราม ท่านได้ทำให้เห็นว่า การมีจิตใจที่ใสซื่อ
เป็นเด็กสำหรับพระเจ้านั้น เป็นพลังที่เปลี่ยนแปลงชีวิตของเธอ

หมายเหตุ..
เมื่อใด ใจสบาย
กายก็สุข ทุกที่ที่อยู่

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

“พลังแห่งพระวาจา”

วันจันทร์ที่ 1 ตุลาคม 2018

สัปดาห์ที่ 26 เทศกาลธรรมดา

ฉลองนักบุญเทเรซา แห่งพระกุมารเยซู

นักปราชญ์แห่งพระศาสนจักร และ องค์อุปถัมภิกาของมิสซังต่างๆ 

ผลึกการไตร่ตรองพระวาจาพระเจ้า ผลกระทบต่อชีวิตของข้าพเจ้า

By: Br. Francis Xavier Rerkchai Panuphan, ofm.

“ถ้าท่านทั้งหลายไม่กลับเป็นเหมือนเด็กเล็กๆ ท่านจะเข้าอาณาจักรสวรรค์ไม่ได้เลย...” (มธ 18:1-5) 

เพราะฉะนั้น

ผู้ใดที่ถ่อมตัวลงเป็นเหมือนเด็กเล็กๆ คนนี้

ผู้นั้นจะยิ่งใหญ่ที่สุดในอาณาจักรสวรรค์

เพื่อการนี้

หนทางคือการนอบน้อมเชื่อฟังพระองค์

ยอมรับและดำเนินชีวิตตามที่พระองค์สอน

เพื่อเดินกับพระองค์

บนหนทางของการเป็นศิษย์พระเยซู

วันนี้ ฉันเดินตามพระองค์อยู่หรือเปล่า

ฉันยังแบ่งพรรคแบ่งพวก

หรือฉันยังแย่งชิงกันเป็นใหญ่กว่ากันหรือเปล่า

ฟังเถอะ... ฟังพระองค์เถิด

จงมีใจเยี่ยงเด็กเล็กๆ

แล้วหนทางนี้จะง่ายขึ้น

เพราะไม่ใช่ท่าน ไม่ใช่ความสามารถอะไรของท่าน

แต่เป็นเราที่นำท่านบ้านแท้นิรันดร

________________

บนหนทางของการเป็นศิษย์ติดตามพระเยซูเจ้า การยืนให้ถูกที่ คือการอยู่ข้างหลังพระองค์ ให้พระองค์เป็นผู้นำของเรา...

เป็นไปได้หรือไม่ที่บนหนทางนี้ ฉันที่เดินตามพระเยซูเจ้า ฉันอิจฉาคนอื่นที่อาจจะทำบางอย่างในพระนามของพระเยซูเจ้าของฉันได้...แต่ฉันอาจลืมไปว่า พระองค์เสด็จมาเพื่อทุกคน...

กระนั้นก็ดี พระองค์ทรงเรียกฉันให้มาเป็นศิษย์ของพระองค์ คือเรียกฉันเป็นพิเศษ ให้เดินตามพระองค์อย่างใกล้ชิด แต่ระหว่างทางนั้น ฉันยังรับไม่ได้ซึ่งคำสอนของพระองค์ และบังเอิญฉันเห็นบางคนขับไล่ปีศาจในพระนามของพระเยซู... ฉันมิใช่หรือที่ควรจะทำหน้าที่นี้ก่อนใครๆ พระเยซูเจ้าทรงมอบหมายหน้าที่นี้ให้ฉัน... แต่ทว่า เวลานี้ ฉันกลับกำลังอิจฉาคนอื่นที่เขาได้ทำสิ่งที่ฉันยังไม่ได้ทำ และเหมือนฉันจะไม่สามารถทำ... แท้จริงแล้ว ก่อนหน้านี้ บรรดาศิษย์ของพระเยซูขับไล่ปีศาจไม่ได้มิใช่หรือ เขาจึงอิจฉาที่คนทำได้ แม้ไม่ได้เป็นพวกเดียวกันกับพวกเขา

สิ่งนั้นคือ พวกเขาได้ยินเสียงของพระจิตเจ้าเหมือนกับฉันด้วย แม้เขาจะไม่ได้เดินตามพระเยซูเจ้ามาใกล้ชิดเหมือนกับฉัน และพวกเขาก็เดินตามเสียงแห่งน้ำพระทัยนั้น...

สิ่งที่บังตาฉัน... คือคำตอบนี้เลยจริงๆ ครับ... “ถ้าท่านทั้งหลายไม่กลับเป็นเหมือนเด็กเล็กๆ ท่านจะเข้าอาณาจักรสวรรค์ไม่ได้เลย...” (มธ 18:1-5) ฉันยังทำอะไรไม่ได้ ฉันยังทำอัศจรรย์ไม่ได้เหมือนคนอื่นๆ เขา เพราะฉันขาดสิ่งนี้ครับ... วันนี้ ฉันเป็นอุปสรรคของพระอาจารย์มากกว่าเป็นหนึ่งเดียวกับพระองค์ มากกว่าเป็นเครื่องมือของพระองค์ แต่ฉันเป็นอุปสรรคและสิ่งกีดขวางพระองค์

เด็ก มีแต่ความไว้วางใจ มีแต่ความสัตย์ซื่อ เชื่อฟัง แม้ไม่เข้าใจ แต่พวกเขาอุ่นใจในอ้อมกอดของคนที่รักเขามิใช่หรือ... คริสตชนวันนี้ หากเราขาดหัวใจเยี่ยงเด็กเล็กๆ คนนี้ นักบวชก็เถอะ หากเราไม่วางใจพระเจ้า เราจะเดินไปบนหนทางที่ไม่ต่างอะไรกับโลกวันนี้ ฉันต้องดีกว่า ฉันต้องรวยกว่า ฉันต้องมีบ้านใหญ่กว่า ฉันต้องมีรถยนต์ดีกว่า เรียกว่าฉันต้องดีกว่าใครๆ... สิ่งที่ขาดไปคือ การมีใจสุภาพถ่อมตน... เพราะหากฉันไม่วางใจ ฉันจะกอบโกย และยิ่งเป็นนักบวช ยิ่งเป็นพระสงฆ์ บางที สิ่งนี้อาจจะทำให้เราใจคับใจแคบมากกว่าคริสตชนฆราวาสด้วยหรือเปล่า เมื่อนักบวช พระสงฆ์ เรามีความช่วยเหลือที่พี่น้องสัตบุรุษยื่นมือเข้าช่วย แต่หากเราใจแคบ เราจะมีแต่กอบโกย เราจะมีแต่เก็บไว้คนเดียวด้วยเห็นแก่ตัว และเราจะไม่สามารถแบ่งปันอะไรให้ใครบ้างเลย... และไหนล่ะ สิ่งที่เรียกว่า “จงทำการนี้เพื่อระลึกถึงเราเถิด” ไหนล่ะปังที่ถูกบิเพื่อทุกคน “นี่คือกายของเราที่จะมอบเพื่อท่าน”

น่าสนใจที่นักบุญเทเรซา แห่งพระกุมารเยซู ได้รับการสถาปนาให้เป็นองค์อุปถัมภ์ของงานแพร่ธรรม ทั้งๆ ที่ท่านอยู่ในอาราม... แต่นี่แหละครับ หัวใจของเด็กน้อย ที่ไม่ใช่ว่าทำอะไรไม่ได้เลย เพียงความปรารถนาที่จะแพร่ธรรม “เป็นพระองค์ทรงมอบตำแหน่งนี้แก่ข้าฯ ในหัวใจพระศาสนจักร ข้าฯจะเป็น ความรัก” และความเป็นนักปราชญ์ของพระศาสนจักรอยู่ที่นี่เองครับ คือการมีใจสุภาพถ่อมตน เยี่ยงเด็กเล็กๆ ท่านพบคำตอบครับ นั่นคือหนทางสู่พระอาณาจักรสวรรค์ครับ...  นี่แหละครับ รอยยิ้มของเด็กน้อย ทำให้พ่อแม่อิ่มใจ และหายเหนื่อยฉันใด ความเป็นเด็กน้อยๆ ของเราคริสตชนศิษย์พระเยซู เราก็เป็นกำลังใจ เราก็เป็นแรงใจของพระเยซูเจ้าได้ด้วยฉันนั้น เราจะไม่เป็นอุปสรรค แต่เราจะเป็นผู้ร่วมงานที่ดีของพระองค์ และอาณาจักรสวรรค์จะไม่ไกลจากเรา จนเราสามารถนำพระราชัยสู่แผ่นดิน

ข้าแต่พระเจ้า บนหนทางของการติดตามพระองค์ ขอให้ลูกมีหัวใจของความสุภาพถ่อมตนเยี่ยงเด็กๆ เพื่อลูกจะกอดพระองค์ไว้เสมอ และนี่แหละ คือแสงสว่างที่จะเปิดใจลูกให้เข้าใจคำสอนของพระองค์ เพื่อลูกจะไม่เป็นอุปสรรคของพระองค์

ขอพระเจ้าทรงอวยพระพรและประทานสันติสุข

(แบ่งปันโดยบร.ฟรันซิสเซเวียร์ ฤกษ์ชัย  ภานุพันธ์ Ofm)




วันจันทร์ที่ 1 ตุลาคม 18 สัปดาห์ที่ 26 เทศกาลธรรมดา ระลึกถึงนักบุญเทเรซา แห่งพระกุมารเยซู
บทอ่าน โยบ 1:6-22 / ลก 9:46-50
ท่านรู้สึกประหลาดใจ ที่เห็นบรรดาสานุศิษย์ของพระเยซูเจ้าได้ถกเถียงกันว่า ใครจะเป็นใหญ่ที่สุดในระหว่างพวกเขา? เราเองเคยทำเช่นเดียว กับบรรดาสานุศิษย์ของพระเยซูเจ้าหรือไม่? ความอยากได้เกียรติยศและความยิ่งใหญ่ ได้มีอยู่ในตัวเราเช่นเดียวกัน เราต้องการเป็นคนที่มีความหมาย ที่ทุกคนประหลาดใจ มากกว่าการไม่เป็นคนที่ไม่มีความสนใจ ใช่หรือไม่? แม้หนังสือบทเพลงสดุดีได้พูดถึงเกียรติมงคล ที่มีพระประสงค์จะมอบให้แก่เรา “มนุษย์เป็นผู้ใดเล่าซึ่งพระองค์ทรงนะลึกถึงเขา และบุตรมนุษย์เป็นใครเล่า ซึ่งพระองค์ทรงเยี่ยมเขา ”(สดด 8:5) พระเยซูเจ้าทรงแสดงให้เห็นกิริยาท่าทางของพระเยซูเจ้า โดยการนำเด็กเล็กๆคนหนึ่ง ที่อยู่ใกล้พระองค์ เพื่อแสดงให้เห็นบรรดาสานุศิษย์ ซึ่งเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด ในพระราชัยสวรรค์
พระเยซูเจ้าเองคือตัวอย่างสำหรับเรา พระองค์ได้เสด็จมา ไม่ใช่เพื่อให้คนอื่นรับใช้ แต่เพื่อรับใช้คนอื่น (มธ 20:28) นักบุญเปาโลได้เคยกล่าวว่า “แต่ทรงสละพระองค์จนหมดสิ้น ทรงรับสภาพดุจทาส ทรงแสดงพระองค์ในธรรมชาติมนุษย์” (ฟป 2:7) พระเยซูเจ้าทรงถ่อมองค์ลง และรับธรรมชาติอันต่ำต้อยอันต่ำต้อยของเรา เพื่อให้พระองค์สามารถยกเราขึ้น และมอบธรรมชาติให้แก่เรา “พระเจ้าทรงต่อต้านคนเย่อหยิ่ง แต่ประทานพระหรรษทานแก่ผู้ถ่อมตน” (ยก 4:6)
การวางใจในพระเยซูเจ้าและการพลีกรรมเล็กๆ น้อยๆ ประจำวัน ทำให้นักบุญเทเรซาเป็นคนศักดิ์สิทธิ์และบรรลุความดีครบครัน ท่านได้รับความสนใจจากคริสตชนทั่วไป ในปี 1925 เธอได้รับแต่งตั้งเป็นนักบุญ นักบุญเทเรซา เป็นองค์อุปถัมภ์การแพร่ธรรมในต่างแดน ไม่ใช่เพราะเธอเคยเดินทางไปยังดินแดนต่างๆ แต่เพราะเธอมีความรักพิเศษต่อการแพร่ธรรม...ข้าแต่พระเยซูเจ้า พระหรรษทานของพระองค์ไม่มีขอบเขต พระองค์ได้ทรงประทานให้ผู้ที่มีใจอ่อนโยนและสุภาพ และทรงประทานอิสรภาพที่จะรัก และรับใช้ผู้อื่นอย่างไม่เห็นแก่ตัว ขอให้ความรักของเราได้แสดงตัวเอง ที่จะทำสิ่งดีๆสำหรับผู้อื่น”

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)


view