สร้างเว็บEngine by iGetWeb.com

วันจันทร์ที่ 12 พฤศจิกายน 2018 ระลึกถึงนักบุญโยซาฟัต พระสังฆราช และมรณสักขี

วันจันทร์ที่ 12 พฤศจิกายน 2018 ระลึกถึงนักบุญโยซาฟัต พระสังฆราช และมรณสักขี

🌹ข้าแต่พระเจ้า
โปรดสอนลูกให้รู้จักพระองค์
เพื่อลูกจะได้เรียนรู้ที่จะรักพระองค์
… มากกว่าสิ่งอื่นใด

📚บทอ่านประจำวันจันทร์ที่ 12 พฤศจิกายน 2018
ระลึกถึงนักบุญโยซาฟัต พระสังฆราช และมรณสักขี
https://www.youtube.com/watch?v=tZrIsvmM1E0

🍎Amazing Grace
https://youtu.be/7n145-J8ejg

🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺

วันจันทร์ที่ 12 พฤศจิกายน 2018
ระลึกถึงนักบุญโยซาฟัต พระสังฆราช และมรณสักขี
อ่าน
ทต 1:1-9
ลก 17:1-6
 
คำสอนของพระเยซูเจ้าทำให้เข้าใจว่า.....
หนทางสู่การมีชีวิตที่ศักดิ์สิทธิ์นั้น
“เราเกลียดบาปได้ แต่อย่าเกลียดคนบาป”
ชัดเจน  เมื่อพระองค์สอนว่า
“ถ้าพี่น้องของท่านทำผิด จงตักเตือนด้วยความรัก...
ถ้าเขากลับใจ จงให้อภัย แม้จะบ่อยครั้งเพียงใดก็ตาม”
 
นักบุญเปาโล ให้แนวทางสำหรับ การดำเนินชีวิตศักดิ์สิทธิ์
เพื่อจะเป็นตัวอย่าง ในการนำความเชื่อสู่ผู้อื่น จำเป็นที่จะต้อง
ประพฤติดี อย่าให้มีตำหนิ  อย่าหยิ่ง อย่าเจ้าอารมณ์
อย่าใช้ความรุนแรง อย่าโลภ  รู้จักมีอัธยาศัยไมตรี รักษาความดี
มีเหตุผลเที่ยงตรง รู้จักบังคับตนเอง ยึดมั่นในหลักคำสอนที่ถูกต้อง

โดยอาศัยจิตตารมณ์ของการภาวนา เป็นพลังที่ผลักดัน
ให้ท่านนักบุญโยซาฟัต สามารถอุทิศตน ด้วยความร้อนรน
ในการทำหน้าที่ปกครอง เพื่อนำพา พระศาสนจักร
ไปสู่ความเป็นเอกภาพที่แท้จริง
 
หมายเหตุ..
ความเชื่อ อันศักดิ์สิทธิ์ ที่มาพร้อมกับ
หัวใจของ ความรัก นำไปสู่  การยอม...
อภัย ที่ไม่มีสิ้นสุด

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

“พลังแห่งพระวาจา”
วันจันทร์ที่ 12 พฤศจิกายน 2018
สัปดาห์ที่ 32 เทศกาลธรรมดา
ระลึกถึง นักบุญโยซาฟัท พระสังฆราช และมรณสักขี

ผลึกการไตร่ตรองพระวาจาพระเจ้า ผลกระทบต่อชีวิตของข้าพเจ้า
By: Br. Francis Xavier Rerkchai Panuphan, ofm.

“โปรดเพิ่มความเชื่อให้พวกเราเถิด...” (ลก 17:1-6

เหตุที่ทำให้เกิดบาปนั้นมีแน่ๆ
แต่ด้วยหัวใจที่ยกขึ้นพึ่งพาพระเจ้า
ฉันจะไม่สะดุด และจะไม่มีใครสะดุด

เพราะคนเหล่านั้นคือพี่น้องของฉัน
เขาจะอยู่ ณ ที่ที่ทำให้เกิดการสะดุดหรือ
ฉันคงทำให้สิ่งนั้นไม่เกิดขึ้นได้ไหม
เพราะหัวใจที่อ่อนโยนของลูกของพระเจ้า
คือหัวใจที่ไม่เคยถือโทษโกรธใคร

ความเชื่อในพระเจ้าเท่านั้นแหละ
ที่จะทำให้ความคิดเช่นนี้เกิดขึ้น และเป็นจริงขึ้นมา..

________________

การเป็นที่สะดุดจำเป็นต้องเกิดขึ้น เพราะเจ้าแห่งความชั่วร้ายยังคงทำงานไปพร้อมๆ กับองค์ความรักเสมอ แต่วิบัติจงเกิดแก่ผู้ที่เป็นเหตุให้เกิดบาป พระเยซูเจ้าตรัสหนักมาก คือควรจะเอาหินโม่ถ่วงคอทิ้งทะเลเลย ภาษาเราๆ คือ เรียกว่าไม่ต้องผุดไม่ต้องเกิดเลย ไม่ต้องได้กลับคืนชีพอีกเลย (โดนหินโม่ขนาดใหญ่สมัยของพระเยซูเจ้านั้น คือไม่มีรอดตายขึ้นมาเลย ให้อยู่ใต้ก้นทะเลนั้นแหละ คืออยู่ที่ก้นบึ้งของความตายตลอดไป)

คริสตชน ลูกของพระต้องอ่อนโยนจริงๆ ต้องคิดละเอียดอ่อนจริงๆ... ครั้งหนึ่งผมเคยขับรถจักรยานยนต์เข้ามาแบบรีบๆ และก็ไปจอดหน้ารถยนต์ของตนเองนั้นแหละ ใช่ ผมอาจจะทำได้ เพราะรถทั้งสองคันเป็นของผม วัด บ้านนี้ก็เป็นที่ที่ผมอยู่ ทำไมผมจะทำเช่นนั้นไม่ได้ บ้านผมเองครับ... แต่ แต่ แต่ ครั้งนั้น มันมีความคิดบางอย่างเข้ามา ทำให้ผมเปลี่ยนใจ... เพราะที่นี่คือที่สาธารณะ เป็นศาสนสถาน หรือแม้แต่จะเป็นบ้านของผมก็เถอะ หากใครเห็นแล้วเขาจะรู้สึกอย่างไร หากสิ่งนั้นเป็นที่สะดุด และหากใครบางคนจะด่าเข้า... “ใครว่ะ จอดรถได้น่าเกลียดมาก แล้วรถยนต์เขาจะออกอย่างไรอ่ะ”... ใช่ครับ เขาไม่รู้... แต่เขาด่าไปแล้วอ่ะ... ผมไม่เดือดร้อน ไม่ได้ยินหรอก หรืออาจจะไม่สนใจ เพราะนี่คือบ้านผม... แต่ แต่ แต่ เขาก็ตกในบาป เพราะการกระทำที่คิดน้อยไปสักนิดของผมมิใช่หรือ เขาด่า เขารู้สึกไม่ดีต่อการกระทำของผม แล้วนี่บาปของผมไหม... คงบาปนะครับ...

ก็ทำไงได้ เพราะเราเป็นลูกพระ เราจึงต้องคิดมากกว่าคนอื่นๆ ครับ พระเจ้าทรงใส่สติปัญญาและชีวิตพระเจ้าของพระองค์ไว้ในชีวิตของเรา เพื่อให้เราแสวงหาความจริงและความดี แล้วทำไม เราจะไม่ใช้สิ่งเหล่านั้น เพื่อคิดแสวงหาสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตเล่า... เราไม่มีทางเลือก เพราะเราเป็นลูกพระเจ้า ที่เราต้องอ่อนโยนที่สุด เราต้องสุภาพที่สุด เราต้องรักและเมตตามากที่สุดครับ เราไม่มีทางเลือกจริงๆ...

อีกความคิดหนึ่ง ที่เพราะเราเป็นคริสตชน... เราอาจจะบอกว่า คนนั้นเป็นที่สะดุด คนนี้เป็นที่สะดุด... พี่น้องครับ เราลูกของพระเจ้า ทำไมเราเดินสะดุดหรือ... ลูกๆ ครับ ยกเท้าสูงๆ ยกใจสูงๆ มองทางดีๆ แล้วเราจะสะดุดไหมครับ... พี่น้องที่รัก ลูกของพระต้องอ่อนโยนจริงๆ ครับ พี่น้องคนใดของเราเป็นที่สะดุด เราต้องไม่สะดุดนะครับ เราต้องเป็นตัวของตนเองที่ติดอยู่กับความจริงความดีของพระเจ้า และสิ่งนี้เอง ที่ทำให้เราต้องเข้าไปมีส่วนแก้ไขสิ่งที่เป็นที่สะดุดของพี่น้อง เพื่อเราเองจะไม่สะดุด และจะไม่มีใครสะดุด ... อย่ามัวแต่บอกว่าเป็นที่สะดุด แล้วก็ไม่ทำอะไรเลย และสุดท้าย สิ่งที่เจ็บปวดที่สุด เมื่อฉันล้มลง คือ “ฉันสะดุดเท้าตนเอง” แย่เลยนะครับ...

พระเจ้าข้า โปรดเพิ่มความเชื่อให้พวกเราเถิด... โปรดเพิ่งสิ่งนี้ให้กับลูกผู้อ่อนแอที่สุดคนนี้ของพระองค์ด้วยเถิด

ขอพระเจ้าทรงอวยพระพรและประทานสันติสุข

(แบ่งปันโดยบร.ฟรันซิสเซเวียร์ ฤกษ์ชัย ภานุพันธ์ Ofm)

view