สร้างเว็บEngine by iGetWeb.com

วันเสาร์ที่ 1 ธันวาคม 2018 สัปดาห์ที่ 34 เทศกาลธรรมดา

วันเสาร์ที่ 1 ธันวาคม 2018 สัปดาห์ที่ 34 เทศกาลธรรมดา

🎾ลูกขอบพระคุณสำหรับกางเขน
ขอบพระคุณสำหรับการทรงไถ่
ขอบพระคุณสำหรับความรักมากมาย
ขอบพระคุณที่ทรงให้กลับสู่ทางพระองค์

📚บทอ่านประจำวันเสาร์ที่ 1 ธันวาคม 2018
สัปดาห์ที่ 34 เทศกาลธรรมดา
https://www.youtube.com/watch?v=5k_nUEXaJko

🌻ทุกครั้งที่ฉันเฝ้าภาวนา
https://youtu.be/bYeWeyX1Mo0

🍓🍓🍓🍓🍓

วันเสาร์ที่ 1 ธันวาคม 2018
สัปดาห์ที่ 34 เทศกาลธรรมดา
อ่าน
วว 22:1-7
ลก 21:34-36

ชีวิตมนุษย์ที่ได้เกิดมา ล้วนเป็น “อัศจรรย์”

ยอห์น ในวิวรรณ์ ได้เห็น เครื่องหมาย อัศจรรย์ของชีวิต
“น้ำทรงชีวิต” ไหลไปที่ใด ก็ให้ชีวิต
“ต้นไม้แห่งชีวิต” ที่มีผลกินได้ทั้งปี ใบยังใช้เป็นยารักษาโรค

แม้คำเตือนของพระเยซูเจ้าต่อศิษย์ที่ว่า...
“จงระวังให้ดี อย่าปล่อยใจ ให้หมกหมุ่นอยู่กับความสนุกสนานรื่นเริง
ด้วยความเมามาย กังวลถึงชีวิตนี้” จะเป็นสิ่งที่ดูเหมือนทำยาก และท้าทาย
เพราะตราบใดที่ยังมีชีวิต ..จิตใจ..มนุษย์ยังคงถูกท้าทายจากสังคม
ด้วยสิ่งเหล่านี้...

อย่างไรก็ตาม พระองค์ก็ให้ เครื่องหมาย และเครื่องมือ เพื่อศิษย์
จะเห็น และทำ “อัศจรรย์” ในชีวิต นั่นคือ “การตื่นเฝ้าภาวนา”
ที่สามารถเปลี่ยนแปลงโลกที่อ่อนแอ สับสน วุ่นวาย ท้าทาย
ให้กลายเป็นโลกที่เปี่ยมด้วยพลังแห่งความหวัง ..เพื่อพบกับความสุขแท้

หมายเหตุ…
อยากมีความสุข จงทำอัศจรรย์ด้วยการ “ยิ้ม = smile”
เพราะอาศัย “การยิ้ม” คุณจะ
s = see
m = miracle
i = in
l = life
e = everyday

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

“พลังแห่งพระวาจา”

วันเสาร์ที่ 1 ธันวาคม 2018

สัปดาห์ที่ 34 เทศกาลธรรมดา

ผลึกการไตร่ตรองพระวาจาพระเจ้า ผลกระทบต่อชีวิตของข้าพเจ้า

By: Br. Francis Xavier Rerkchai Panuphan, ofm.

“จงตื่นเฝ้าอธิษฐานภาวนาอยู่ตลอดเวลาเถิด เพื่อท่านจะมีกำลังหนีพ้นเหตุการณ์ทั้งปวงที่จะเกิดขึ้นนี้ ไปยืนเฉพาะพระพักตร์บุตรแห่งมนุษย์ได้” (ลก 21:34-36) 

การภาวนา นำพลัง

เพื่อความเข้มแข็งเพียงพอ

ในการรักษาความเชื่อไว้

จนกว่าพระคริสตเจ้าจะเสด็จมา

ชีวิตต้องเป็นการภาวนา

เฉพาะพระพักตร์พระเจ้า

ฉันไม่มีอะไรเลย

ฉันเป็นขอทานอยู่ร่ำไป

ปราศจากความช่วยเหลือของพระองค์

ฉันก็ไร้ค่า ไร้ความหมาย

ไม่มีอะไรมีประโยชน์ในชีวิตอีก

ฉันทำอะไรไม่ได้เลย

________________

ในที่สุด เราก็เดินทางมาพร้อมกับพระเยซูเจ้าในพระธรรมล้ำลึกของชีวิตพระคริสตเจ้า เรามาถึงวันสุดท้ายของปีพิธีกรรม ที่วันนี้ เราคงต้องขอบคุณพระเจ้า ที่เรายังมีชีวิตอยู่ในพระเมตตาของพระองค์ เราผ่านร้อนผ่านหนาว ผมผ่านน้ำด้วย เราผ่านมาหลายๆ บรรยากาศ หลายๆ ความรู้สึกของชีวิต ทุกข์บ้าง สุขบ้าง เจ็บป่วยบ้าง ยากลำบากมากมาย แต่ก็มีสุขเจือบนด้วยเสมอ เพราะพระเจ้าประทับอยู่กับเรา จวบจนวันนี้ เราก็ยังมีชีวิต เรายังอยู่เพื่อสรรเสริญพระองค์ ยืนยันความเชื่อ เป็นประจักษ์พยานถึงพระองค์ จงขอบพระคุณพระเป็นเจ้า เพราะพระองค์พระทัยดี

วันนี้ วันเสาร์ วันที่เราระลึกถึงแม่พระด้วย นี่คงเป็นบทสรุป คือบทไตร่ตรองที่ดีที่สุดสำหรับเราที่เป็นลูกของพระแม่ ชีวิตของแม่พระคือบทไตร่ตรองที่ดีที่สุด เพราะพระวาจาของพระเจ้าบรรทัดสุดท้ายของพระวรสารวันนี้ หน้าสุดท้ายของหนังสือพิธีกรรม ปิดลงที่คำว่า “จงตื่นเฝ้าอธิษฐานภาวนาอยู่ตลอดเวลาเถิด เพื่อท่านจะมีกำลังหนีพ้นเหตุการณ์ทั้งปวงที่จะเกิดขึ้นนี้ ไปยืนเฉพาะพระพักตร์บุตรแห่งมนุษย์ได้” (ลก 21:34-36) ... นี่แหละ ชีวิตของศิษย์พระเยซู นี่แหละชีวิตของผู้ที่เป็นพระมารดาของพระเจ้า ถามพระแม่ซิครับ นี่หรือชีวิตของผู้ที่สุดท้าย พระเจ้าก็รับพระแม่กลับไปทั้งกายและวิญญาณ และพระแม่ก็เป็นราชินีแห่งสากลโลก ร่วมกับพระบุตรของพระแม่ด้วย... แต่ แต่ แต่ว่า... นี่หรือชีวิตของมารดาพระเจ้า... ที่ต้องตกระกำลำบากมาตั้งแต่การแจ้งสาสน์ของพระเจ้า เหมือนหญิงที่สมควรต้องตาย พระทัยที่เจ็บช้ำมากมายด้วยความไม่เข้าใจอะไรเลย ความสุขประการเดียวที่พอจะทำให้พระแม่มีชีวิตอยู่ได้ คงเป็นสิ่งนี้ “Fiat voluntas tua” ขอให้พระประสงค์ของพระองค์จงสำเร็จไป... ข้าพเจ้าเป็นผู้รับใช้ของพระเจ้า ขอให้เป็นไปกับข้าพเจ้า ตามที่ท่านได้กล่าวไว้นั้นเถิด... และความทุกข์ยากก็เริ่มขึ้น ฉันจะบอกกับยอแซฟอย่างไร จะบอกกับ พ่อยออากิม และแม่อันนาอย่างไร เอลีซาเบธก็กำลังต้องการความช่วยเหลือ... ฉันก็ตัดสินใจไปช่วยเธอก่อน ฉันอยู่กับเธอจนจบงาน สามเดือน และฉันก็เดินกลับบ้าน เพื่อเผชิญชะตากรรมของฉันต่อ บัดนี้ ฉันคิด คิด คิด ฉันจะทำอย่างไรกับเรื่องราวของฉันดี แต่แล้ว ... เมื่อโยเซฟตื่นขึ้น เขาก็ทำตามที่ทูตสวรรค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าสั่งไว้ คือรับภรรยามาอยู่ด้วย (มธ 1:24) ทุกอย่างจบลงทั้งหมด เมื่อพระเจ้าทรงรับผิดชอบ สิ่งที่เป็นพระประสงค์ของพระองค์ พระองค์ไม่เคยทำให้ผู้ที่คอยท่าพระองค์ ต้องได้รับความอับอาย... ทุกอย่างจบลง เมื่อพระเจ้าเข้ามามีบทบาท

พี่น้องที่รักครับ เหตุใดทุกอย่างจึงจบลงอย่างสวยงามเช่นนี้... แม้ชีวิตศิษย์พระเยซู ศิษย์คนแรกของพระองค์ ศิษย์ผู้รับชีวิตของพระองค์ไว้ในชีวิตของตน ถามแม่บ้างซิครับพี่น้องที่รัก ทำไมต้องเป็นเช่นนี้ นี่หรือ ชีวิตของมารดาพระเจ้า มันแย่ มันบัดซบขนาดนี้หรือ ที่เขาเอาลูกเราไปตรึงกางเขน ลูกเราไม่มีอะไรผิด และแม่พระก็ช่วยพระบุตรของพระแม่ไม่ได้เลย ได้แต่ยืนร้องไห้ แทบตรอมใจตายที่กางเชนของพระบุตร และนี่หรือชีวิตของมารดาของพระเจ้า... 

พี่น้องที่รักครับ แต่สิ่งนี้แหละ ชีวิตที่มิใช่ภาวนาเท่านั้น แต่ชีวิตของแม่พระเป็นการภาวนา ตั้งแต่แม่พระน้อมรับพระประสงค์ของพระเจ้าในชีวิตของตน ชีวิตของแม่พระก็เป็นคำภาวนาที่มีค่าที่สุด ที่ทำให้พระแม่หนีพ้นเหตุการณ์ทั้งปวง และไปยืนเฉพาะพระพักตร์บุตรแห่งมนุษย์ได้... วันนี้ ชีวิตฉันเป็นการภาวนาเหมือนกับแม่พระหรือเปล่า เป็นการภาวนาที่ไม่ใช่เพียงวาจาเท่านั้น แต่ทั้งชีวิตที่เป็นคำภาวนา ในการน้อมรับพระประสงค์ของพระเจ้า

เมื่อวาน ผมนำการไตร่ตรองกับพี่น้องเรื่องชีวิตที่ต้องภาวนา วันนี้ แท่นพระที่บ้านของฉันเป็นอย่างไร วัดของฉันเป็นอย่างไร พระเยซูเจ้าที่ประทับในศีลมหาสนิทถูกทอดทิ้งมานานเท่าใดแล้ว ชีวิตของฉันเป็นการภาวนาหรือเปล่า เพราะหากไม่ภาวนาแล้ว ฉันจะเอาพลังที่ไหนไปเผชิญกับโลกนี้เล่า ที่มีแต่จะทำให้ฉันหลงทางไปในแต่ละวัน และสุดท้าย ชีวิตของฉันจะจบลงที่ใด

ดังนั้น... “จงตื่นเฝ้าอธิษฐานภาวนาอยู่ตลอดเวลาเถิด เพื่อท่านจะมีกำลังหนีพ้นเหตุการณ์ทั้งปวงที่จะเกิดขึ้นนี้ ไปยืนเฉพาะพระพักตร์บุตรแห่งมนุษย์ได้” (ลก 21:34-36)

ส่งท้ายปีเก่า และ สวัสดีปีใหม่ครับ

จงขอบพระคุณพระเป็นเจ้า เพราะพระองค์พระทัยดี... ความรักมั่นคงของพระองค์ ดำรงนิจนิรันดร์

ขอพระเจ้าทรงอวยพระพรและประทานสันติสุข

(แบ่งปันโดยบร.ฟรันซิสเซเวียร์ ฤกษ์ชัย  ภานุพันธ์ Ofm)

วันเสาร์ที่ 1 ธันวาคม 18 สัปดาห์ที่ 34 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน วว 22:1-7 / ลก 21:34-36
มีอะไรบ้างที่ทำให้ท่านหมดความยินดีและอิสรภาพของพระเป็นเจ้า? พระเป็นเจ้าทรงต้องการหัวใจของเรา สำหรับพระองค์เองและสำหรับพระราชัยของพระองค์ ที่เป็นราชัยแห่งสันติภาพ แห่งความยินดี และแห่งความเที่ยงธรรม (รม 14:17) แต่หัวใจของเราสามารถถูกถ่วงลงด้วยสิ่งต่างๆมากมาย พระเยซูเจ้า พระเป็นเจ้าและเจ้านายของเรา ได้เสนอิสรภาพที่แท้จริง คือ อิสรภาพจากอำนาจของบาป และของชีวิตที่เสียไป อิสรภาพจากความปรารถนาที่ไม่พึงประสงค์ และจากราคะตัณหาที่บ่ายเบน เช่น ต้องการอาหาร เครื่องดื่ม หรือสิ่งอื่น จนมันกลายเป็นนายของเรา มากกว่าจะเป็นผู้รับใช้เรา พระเยซูเจ้าทรงต้องการหัวใจของเรา ที่มีความรักและความจริงเป็นผู้ปกครอง และช่วยให้เราสามารถเลือกสิ่งที่ดี และปฏิเสธสิ่งที่เลวร้าย และเป็นภัยต่อเรา
พระเยซูเจ้าทรงเตือนเรา ให้สลัดทิ้งความเกียจคร้าน ความไม่รู้ร้อนรู้หนาว หรือความไม่สนใจต่อการประทับอยู่ของพระเป็นเจ้า พระวาจาของพระองค์ และการเป็นผู้นำทางสำหรับชีวิตเรา เราสามารถเป็นคนที่หลับใหลด้านฝ่ายจิต ถ้าเราปล่อยให้สิ่งอื่นช่วงชิงเราจากพระเป็นเจ้าและพระราชัยของพระองค์ เป็นสิ่งง่ายดายที่เราจะถูกครอบงำและตกต่ำลง เพราะความวิตกกังวลและความสนใจต่อสิ่งอื่น พระเป็นเจ้าทรงต้องการให้เราพร้อมตลอดเวลาที่จะพบพระองค์ ไม่ว่าในขณะที่เราตื่นนอน รับประทานอาหาร ทำงาน หรือตื่นนอน พระองค์มาดึงดูดเราให้เข้าไปหาพระองค์ ท่านพร้อมและตั้งใจที่จะฟังเสียงของพระองค์หรือไม่?
พระคัมภีร์ คือ เสียงของพระเป็นเจ้า ที่ตีพิมพ์เป็นตัวอักษร...มโนธรรม คือ เสียงที่แท้จริงของพระเป็นเจ้า ที่มอบไว้ให้ท่าน...การที่เราล้มเหลวในการฟังเสียงของพระเป็นเจ้า เพราะเราไม่ต้องการฟัง แต่ถ้าเมื่อใดเราต้องการฟังจริงๆ เราจะเริ่มด้วยการคิด..ข้าพเจ้าพยายามฟังเสียงของพระเป็นเจ้า และพยายามปีนขึ้นสูง แต่พระองค์ตรัสว่า “จงเดินลงไปข้างล่าง เพราะเราประทับอยู่ในท่ามกลางผู้คน”.

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)

เชิญฟังเสียงคพ.พงศ์เทพ ประมวลพร้อม อธิบายพระคัมภีร์มิสซาวันอาทิตย์นี้ค่ะ

https://youtu.be/neEVFXTrSGg

view