สร้างเว็บEngine by iGetWeb.com

วันพุธที่ 12 ธันวาคม 2018 ระลึกถึงพระนางมารีย์ พรหมจารี แห่งกวาดาลูป

วันพุธที่ 12 ธันวาคม 2018 ระลึกถึงพระนางมารีย์ พรหมจารี แห่งกวาดาลูป

🌷 ในวันที่อ่อนล้า....
พระองค์ทรงเป็นกำลัง
ในวันที่พลาดพลั้ง...
พระองค์ทรงให้อภัย

📚บทอ่านประจำวันพุธที่ 12 ธันวาคม 2018
ระลึกถึงพระนางมารีย์ พรหมจารี แห่งกวาดาลูป
https://www.youtube.com/watch?v=aCAa3EQEpmI&t=23s

🍒 พักพิงในพระเจ้า
http://youtu.be/tHutA18EZjI

🌷🌷🌷🌷🌷🌷

วันพุธที่ 12 ธันวาคม 2018
ระลึกถึงพระนางมารีย์ พรหมจารี แห่งกวาดาลูป
อ่าน :
อสย 40:25-31
มธ 11:28-30

พระเยซูเจ้าทรงเชิญชวน..
ให้เข้ามาอยู่ใกล้พระเจ้า
ที่นั่นมีความรู้สึกอบอุ่น มั่นคง
ปลอดภัย เพราะใจที่สุภาพ อ่อนโยน
และถ่อมตนของพระองค์

ประกาศกอิสยาห์ ย้ำเตือน
ให้เห็นถึง ความยิ่งใหญ่
ใจดีของพระเจ้า พระองค์ประทาน
กำลังแก่ผู้ที่อ่อนเปลี้ย และเรี่ยวแรง
แก่ผู้ที่ไม่มีกำลัง ส่วนผู้ที่มีความหวัง
ในพระเจ้าก็จะได้รับพลังใหม่
แม้เมื่อได้รับการเลือกสรร ให้ทำหน้าที่ผู้นำ

การระลึกถึงพระนางมารีย์ พรหมจารี แห่งกวาดาลูเป
ทำให้เห็นภาพอำนาจแห่งความรักของพระแม่ ในการนำประชาชน
ชาวแม็กซิกันให้กลับใจทั้งประเทศ 8 ล้านคนภายในระยะเวลา 7 ปี

หมายเหตุ..
เมื่อเหนื่อยนัก จงรู้จักหยุดพัก..
หันหลังกล้บไปดู เพื่อเรียนรู้
แล้วอยู่ภูมิใจกับตัวเองสักพัก
กว่าจะมาถึงตรงนี้...
ผ่านมากร้าย
มลายกลายเป็นดี มีไม่ถ้วน...

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

“พลังแห่งพระวาจา”

วันพุธที่ 12 ธันวาคม 2018

สัปดาห์ที่ 2 เทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า

ผลึกการไตร่ตรองพระวาจาพระเจ้า ผลกระทบต่อชีวิตของข้าพเจ้า

By: Br. Francis Xavier Rerkchai Panuphan, ofm.

“ท่านทั้งหลายที่เหน็ดเหนื่อยและแบกภาระหนัก จงมาพบเราเถิด...เราจะให้ท่านได้พักผ่อน...” (มธ 11:28-30) 

ทุกคนมีภาระต้องแบกกันทั้งนั้น

แต่ลูกของพระเจ้ามีภาระเดียว มีแอกเดียวที่ต้องแบก

คือ แอกของพระเยซู

ที่อ่อนนุ่ม ภาระเบาแรง และไม่เคยเกินกำลังของเราเลย

คำถามที่ต้องไตร่ตรองยามเหนื่อยยากเหลือเกิน...

วันนี้ ฉันแบกแอกของใครล่ะ

แอกที่หนักเหลือเกิน และฉันรู้สึกแบกหนักเกินไป

มันเป็นแอกที่อ่อนนุ่มของพระเยซู

หรือแอกของโลกที่กดทับฉันให้จมลง...

________________

“ท่านทั้งหลายที่เหน็ดหนื่อย และแบกภาระหนัก” ประโยคนี้ทำให้หัวใจผมหยุดชะงักงัน เพราะเป็นผมเอง ที่กำลังรู้สึกเหน็ดเหนื่อยในวันเหล่านี้ เหนื่อยกายเหนื่อยใจ จนบางทีก็อ่อนล้าไปหมด... “จงมาพบเราเถิด” เหมือนผมกำลังจะมีที่พึ่ง ที่บรรเทาให้ผ่อนคลาย ผมอยากไปพบพระองค์ ยิ่งพระองค์บอกว่า “เราจะให้ท่านได้พักผ่อน” ยิ่งอยากไปพบและอยู่กับพระองค์ พักผ่อนหรือ ผมอยากพักผ่อน แต่ไม่มีโอกาสเลย ไม่มีเวลาให้พักผ่อน นอกจากการนอนในแต่ละคืนเท่านั้น เอาเถอะ สองสามประโยคนี้ ยังไงก็ตาม ผมอยากไปหาพระองค์ อยากพักผ่อนกับพระองค์ซะแล้วล่ะ...

แต่พอประโยคต่อไป “จงรับแบกแอกของเรา”... ผมร้อง อ้าว!!! แล้วไหนบอกว่ามาพักผ่อนไง แล้วก็แบกอีก... แต่ประโยคที่ตามมา “และมาเป็นศิษย์ของเรา”... เอ หรือภาระเดียวที่ผมต้องแบกคือ “การเป็นศิษย์ของพระองค์” ทุกวันนี้ ผมแบกภาระอื่นมากเกินไปหรือเปล่า ภาระหรือแอกที่มันทำให้ผมหนักเกินไป... นักบุญเปาโลบอกเราว่า พระเจ้าจะไม่ให้เราแบกหนักเกินไป และพละกำลังของเราที่พระองค์ทรงประทานให้นั้น เพียงพอสำหรับเรา... แต่เอ ทำไมหลายครั้งฉันแบกหนักเกินไป หนักจนไม่ไหวแล้ว... เอาล่ะ สิ่งที่หนักเกินกำลังนั้น ไม่ได้มาจากพระเจ้าแน่ๆ ดังนั้น วันนี้ ฉันอาจจะต้องถามว่า “แล้วฉันแบกภาระอะไรหนักหนาไว้บนบ่า ภาระที่เป็นแอกที่เกินกำลังฉัน”

ภาระนั้น... แอกนั้น อาจจะเป็นแอกของโลกหรือเปล่า ที่มันหนักเกินไป มันเกินกำลัง ทันทำให้ฉันอ่อนเปลี้ยหมดแรง ท้อแท้ และรู้สึกว่า มันเกินกำลังของฉันไป... จริงซินะ บางที คงเป็นไปได้ ที่ฉันแบกรับไว้มากเกินไป ฉันอยากมีเงินเยอะๆ ฉันอยากมีบ้านสวยๆ สบายๆ ฉันอยากมีโน่น ฉันอยากมีนี่ ฉันอยากมีนั่น และมันก็เป็นเหตุให้ฉันมานะบากบั่น ปากกัดตีนถีบ ที่บางที มันมากเกินไป จนฉันรู้สึกเหนื่อยล้า วันนี้ได้มาก พรุ่งนี้ต้องมากกว่าเดิม และต้องมากขึ้น สำหรับฉัน สิ่งที่ขาดหายไปคือความพอเพียงและเพียงพอ หรือเปล่าล่ะ...

แอกเดียว... ที่พอดิบพอดี ที่พระเจ้าทรงมอบให้ฉันแบกนั้น มันคือความพอเพียงและเพียงพอแล้วสำหรับฉัน นั่นคือการเป็นศิษย์ของพระองค์ คือการเลียนแบบพระองค์ เจริญชีวิตแบบพระองค์ นั่นคือ “เพราะเรามีใจสุภาพอ่อนโยนและถ่อมตน...” ดังนี้เอง นี่คือหนทางของการพักผ่อน นี่คือหนทางของความสุข และนี่แหละ แอกของฉันก็ไม่หนัก แต่อ่อนนุ่ม และภาระที่แบกก็เบา ทำให้ฉันยิ้มได้ ชีวิตคงไม่ใช่กางเขนหนักๆ ที่พระเยซูเจ้าหลังจากถูกเฆี่ยนแล้วจะแบกรับไว้ไหว แต่ชีวิตคือความสุภาพอ่อนโยนของหัวใจที่รัก รัก รัก และเต็มเปี่ยมด้วยรักเท่านั้น คือชีวิตที่ยิ้มได้ เดินไปได้อย่างมีความสุข เพราะหัวใจที่สุภาพอ่อนโยนและถ่อมตน และดังนี้เอง จิตใจของฉันก็จะได้รับการพักผ่อน...

เป็นฉันเองหรือเปล่า ที่ไม่เคยปล่อยให้หัวใจได้รับการพักผ่อนเลย และเมื่อไม่ได้พักผ่อนบ้าง หนทางคงยาวไกลเกินไป... วันนี้ ฉันคงต้องถามตนเองดีๆ ละว่า... ฉันแบกอะไรไว้บนบ่านักหนา มันคือแอกของพระเยซูที่อ่อนนุ่ม พอดีกำลังของเรา หรือมันเป็นแอกของโลกนี้ที่กดทับเรา จนเราเหนื่อย อ่อนแรง กลับบ้านแต่ละครั้ง ยิ้มไม่ออก เพราะเอาเวลายิ้มนั้นไปมอบให้ลูกค้าหมด จนไม่เหลือให้สมาชิกในครอบครัว ฉันหมดแรง เสียเหงื่อมากมายนอกบ้านเพื่อคนอื่นๆ แต่ฉันกลับไม่มีแรกพอ ที่จะสวมกอดสมาชิกในบ้าน ในหมู่คณะนักบวชของฉัน

คำถามเดียวที่วันนี้ฉันต้องไตร่ตรองคือ... ที่ฉันแบกหนัก ที่ฉันเหนื่อยเหลือเกิน... ฉันกำลังแบกแอกของใคร แอกของพระเยซู หรือแอกของโลก... ฉันแบกหนักเกินไปหรือเปล่า...

ข้าแต่พระผู้ทรงสรรพานุภาพ พระองค์ทรงบัญชาให้ข้าพเจ้าทั้งหลายเตรียมหนทางไว้รับเสด็จพระคริสตเจ้า... ขอทรงพระกรุณาอย่าให้ความอ่อนแอใดๆ ทำให้ข้าพเจ้าทั้งหลายท้อใจ ในการรอคอยองค์แพทย์จากสวรรค์เสด็จลงมาช่วยบรรเทาใจด้วยเถิด... (บทภาวนาของประธาน)

ขอพระเจ้าทรงอวยพระพรและประทานสันติสุข

(แบ่งปันโดยบร.ฟรันซิสเซเวียร์ ฤกษ์ชัย  ภานุพันธ์ Ofm)

วันพุธที่ 12 ธันวาคม 18 สัปดาห์ที่ 2 เทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า
บทอ่าน อสย 40:25-31 / มธ 11:28-30
พระเยซูเจ้าทรงต้องการให้เราแบกแอกชนิดใด ที่เหมาะสมสำหรับเรา? พวกยิวใช้ภาพของแอกเพื่อแสดงถึงการยอมรับแอกของพระเป็นเจ้า พวกเขาได้พูดถึงแอกที่เกิดขึ้นจากกฎหมาย แอกที่เกิดขึ้นจากพระบัญญัติ แอกของพระอาณาจักร และแอกของพระเป็นเจ้า พระเยซูเจ้าตรัสว่า แอกของพระองค์นั้นเบา ในภาษากรีกคำว่า “แอก”สามารถหมายถึง “ความเหมาะสม” แอกได้ถูกสร้างขึ้นมา เพื่อจะใช้เทียมวัว เพื่อทำงาน เราได้รับคำสั่งให้แบกแอกที่อ่อนนุ่มของพระเยซูเจ้า และมี”วิถีชีวิตแห่งสวรรค์ ที่มีความสุข”
ในเทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า เราเฉลิมฉลองการเสด็จมาของพระเมสสิยาห์ ซึ่งมาสร้างพระอาณาจักรของพระเป็นเจ้า บรรดาประกาศกได้ทำนายว่า พระเมสสิยาห์จะสร้างพระอาณาจักรของพระเป็นเจ้าแห่งความชอบธรรม สันติภาพ และความยินดี บรรดาผู้ที่มีความไว้วางใจในพระเป็นเจ้า และในการมาถึงของพระอาณาจักรของพระองค์ ได้รับพระพรของพระอาณาจักรนั้น มีสันติสุขพร้อมกับพระเป็นเจ้า และจะมีพลัง เพื่อเจริญชีวิตแห่งความรัก ความจริง และความศักดิ์สิทธิ์ (อสย 40)...”ขอให้พระอาณาจักรจงมาถึง ขอให้พระประสงค์สำเร็จไปในแผ่นดิน เหมือนในสวรรค์” (มธ 6:10).
พระแม่มารีอาได้ประจักษ์ครั้งแรกกับยวง ดีเอโก เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 1531 พระแม่ได้ส่งเขาไปหาพระสังฆราชซูมาร์ราก้า เพื่อขอให้สร้างวัดน้อย ในสถานที่แม่พระแม่ได้ประจักษ์ พระสังฆราชไม่ได้เชื่อในเรื่องราวที่เขาบอก และได้ร้องให้เขาขอเครื่องหมายเพื่อเป็นการยืนยัน พระแม่มารีอาได้บอกว่า พระแม่คือมารดาของพระเป็นเจ้า และให้ยวงเก็บดอกกุหลาบนอกฤดูกาล ยวงห่อดอกกุหลาบด้วยเสื้อคลุม ที่ชาวอินเดียแดงสวมใส่ และได้ไปพบพระสังฆราชอีกครั้งหนึ่ง ละเมื่อคลี่เสื้อคลุมออก พระสังฆราชก็เห็นดอกกุหลาบ และภาพของพระแม่มารีอาได้ปรากฏที่เสื้อคลุม พระสันตะปาปาเบเนดิกต์ได้ประกาศให้แม่พระแห่งกวาดาลูเป้ เป็นองค์อุปถัมภ์ของประเทศเม็กซิโก และมีวันฉลองตรงกับวันที่12 ธันวาคม ต่อมาพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่2 ได้ประกาศให้พระแม่เป็นองค์อุปถัมภ์ของชาวอเมริกัน

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)

view