สร้างเว็บEngine by iGetWeb.com

วันจันทร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ 2019 สัปดาห์ที่ 4 เทศกาลธรรมดา

วันจันทร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ 2019 สัปดาห์ที่ 4 เทศกาลธรรมดา

🌺มองคนอื่นด้วยความเมตตา....
แสวงหาโอกาสที่จะทำดีแก่ทุกคนเสมอ

📚บทอ่านประจำวันจันทร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ 2019
สัปดาห์ที่ 4 เทศกาลธรรมดา
https://www.youtube.com/watch?v=95RI6Npy_lI&t=10s

♥พระเจ้าทรงเป็นความรัก
https://youtu.be/hSCf9orGmCg

🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼

วันจันทร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ 2019
สัปดาห์ที่ 4 เทศกาลธรรมดา
อ่าน :
ฮบ 11:32-40
มก 5:1-20

เมื่อคนที่ถูกปีศาจสิง ทนทรมาน อยู่ในการทดลอง
ยอมออกแรง ลุกขึ้น เข้ามาหาพระเยซูเจ้า
พระองค์ทรงทำให้เห็นว่า พระเจ้าสามารถเปลี่ยนแปลง
จัดเตรียมสิ่งที่ดีกว่าสำหรับเขา

ความเชื่อเป็นองค์ประกอบสำคัญ ที่ทำให้
พระเจ้าสามารถมอบ ชีวิตที่ดีขึ้น สิ่งที่ดีกว่าเดิม
สำหรับคนที่อดทน รอคอย ทั้งยังช่วยให้เขา
สามารถทำในสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด

หมายเหตุ..
เคล็ดลับการเปลี่ยนแปลง
จงออกแรง..ทำวันนี้ให้ดีที่สุด
แล้วทำพรุ่งนี้ให้ดีกว่าเดิม

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

“พลังแห่งพระวาจา”

วันจันทร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ 2019

สัปดาห์ที่ 4 เทศกาลธรรมดา

ผลึกการไตร่ตรองพระวาจาพระเจ้า ผลกระทบต่อชีวิตของข้าพเจ้า

By: Br. Francis Xavier Rerkchai Panuphan, ofm.

“ท่านมายุ่งเกี่ยวกับข้าพเจ้าทำไม...” (มก 5:1-20)

ในโลกส่วนตัวของใครบางคน

ที่ไม่ต้องการให้พระเจ้าเข้ามามีบทบาท

แต่เมื่อพระองค์เข้ามามีบทบาทจริงๆ 

ชีวิตของเขากลับดีขึ้นมากมาย มิใช่หรือ...

ฉันจึงเข้าใจว่า

พื้นฐานของการติดตามพระคริสตเจ้า

คือการกลับคืนสู่พระศาสนจักร

อันเป็นอ้อมแขนของพระองค์

และที่นั่นเอง พระองค์ทรงประทับอยู่

และจะบอกฉันว่า ฉันควรเจริญชีวิตเช่นใด...

เพราะการแยกตัวออกจากพระศาสนจักร

แม้ว่าฉันจะเป็นอิสระ และไม่มีใครควบคุมฉันได้

แต่นั่นคือชีวิตที่ฉันกำลังทุบตีตนเองทุกวัน

ฉันไม่มีอะไรดีขึ้นเลย

เทียบกับเมื่อพระองค์ทรงเข้ามามีบทบาทในชีวิตฉัน.

________________

ชายคนหนึ่งซึ่งถูกปีศาจสิงออกมาจากบริเวณหลุมศพ ชายคนนี้อาศัยอยู่ตามหลุมศพ ไม่มีใครล่ามเขาไว้ได้ แม้จะใช้โซ่ล่ามก็ตาม  4มีผู้ใช้โซ่ตรวนล่ามเขาหลายครั้ง เขาก็หักโซ่ตรวน ไม่มีใครทำให้เขาสยบได้  เขาอยู่ตามหลุมศพและตามภูเขาตลอดวันตลอดคืน ส่งเสียงร้องเอ็ดอึงและใช้หินทุบตีตนเอง  เมื่อเห็นพระเยซูเจ้าแต่ไกล เขาก็วิ่งเข้ามากราบเฉพาะพระพักตร์เพื่อจะบอกพระองค์ว่า “ท่านมายุ่งเกี่ยวกับข้าพเจ้าทำไม”

เจ็บจัง... “ท่านมายุ่งเกี่ยวกับข้าพเจ้าทำไม”... นี่อาจจะเป็นท่าทีเดียวของฉันในบางครั้งด้วยหรือเปล่า ที่ฉันอยู่ในที่ของฉัน ที่ใช่ว่ามันจะดีเหลือเกิน เปล่าเลย... แต่เมื่อฉันพบพระเยซูเจ้า อาจจะเป็นสิ่งที่ฉันทำด้วยหรือเปล่า... พระองค์มายุ่งวุ่นวายกับฉันทำไม พระศาสนจักรมายุ่งอะไรกับฉันมากมายนักเล่า หรือ คุณพ่อจะมายุ่งอะไรกับฉัน สงฆ์ส่วนสงฆ์ ฆราวาสส่วนฆราวาส จะมาวุ่นวายกันทำไม แต่ละคนมีหน้าที่ของแต่ละคนที่ต้องทำ คุณพ่อ ซิสเตอร์ บราเดอร์ คงไม่เข้าใจฉันหรอก...

แต่เมื่อพระองค์เข้ามายุ่งเกี่ยวด้วยจริงๆ... เมื่อทุกคนเข้ามาใกล้พระเยซูเจ้า และแลเห็นเขาคนนั้น พวกเขาก็พบว่า คนที่เคยถูกปีศาจกองพลสิงนั้น คือมีปิศาจสิงอยู่มากมาย เขาคนนั้นกลับนั่งอยู่ใกล้พระเยซูเจ้า สวมเสื้อผ้า มีสติดี... พี่น้องครับ... หลายครั้งฉันอาจจะกล่าวว่า “พระองค์มายุ่งกับฉันทำไม...” แต่ทว่า เมื่อพระองค์เข้ามายุ่งจริงๆ แล้ว “ชีวิตของฉันกลับดีขึ้น” มิใช่หรือ และฉันก็อยากจะติดตามพระองค์ แต่พระองค์ทรงบอกให้ฉันกลับไปสู่ครอบครัว และเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น...

โอ้ แท้จริงแล้ว ฉันยุ่งอยู่กับปีศาจมากมายเหลือเกินของโลกนี้ จนฉันไม่อยากให้พระเจ้าเข้ามามีบทบาทในชีวิตฉัน... การที่ฉันอยากจะติดตามพระองค์ แต่ตรงกันข้าม พระองค์กลับเรียกร้องสิ่งแรกที่ฉันต้องทำ คือกลับไปสู่ครอบครัว คือการกลับไปสู่เพื่อนพี่น้องของฉัน ที่หลายครั้งฉันยุ่งกับหลายเรื่องเหลือเกิน จนทำให้ฉันตีตนออกจากเพื่อนพี่น้อง แม้แต่สมาชิกในครอบครัวของฉันก็ดูจะเป็นส่วนเกินในชีวิตฉัน สมาชิกในหมู่คณะของฉันก็อาจจะดูขัดขวางความเจริญในชีวิตของฉันซะงั้น...

พี่น้องที่รัก ชีวิตที่ยอมให้พระเจ้าเข้ามามีบทบาท กลับกลายเป็นชีวิตที่ดีขึ้น เพราะพระองค์ทรงนำเราออกมาจากที่ที่เราจมปลักอยู่ และส่งเรากลับไปอยู่ในที่ที่ควรจะเป็น นั่นคือการเป็นข่าวดีอยู่ท่ามกลางเพื่อนพี่น้องของเรา... แทนที่จะจมปรักอยู่ในความวุ่นวาย คือโลกส่วนตัวของฉัน และที่นั่นเอง ปีศาจเป็นพันๆ มันกำลังเข้าสิ่งเราอยู่ด้วยเทคโนโลยีของโลกสมัยใหม่ ที่ทำให้เราตีตนออกห่างจากพี่น้อง จากพระศาสนจักร และเราไม่ต้องการให้พระองค์เข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรา เพราะเราต้องการมีโลกส่วนตัวของเรา ที่ไม่ต้องมีใครมาล่ามเราไว้ได้ แต่สุดท้าย นั่นก็คือการเอาหินทุบตีและทำลายตนเอง

พี่น้องที่รัก พระเจ้าได้อะไรกับการเข้ามายุ่งเกี่ยวกับชีวิตของเราหรือ... พระองค์เป็นความดีบริบูรณ์ที่ไม่ได้ต้องการสิ่งใดจากมนุษย์เลย แต่พระองค์ทรงสร้างมนุษย์มาด้วยความรัก เพื่อแบ่งปันรักอันเปี่ยมล้นในพระองค์... หรือฉันยังจะบอกว่า “ท่านมายุ่งเกี่ยวกับชีวิตฉันทำไม...เยซูชาวนาซาแร็ธ... พระส่วนพระ มนุษย์ก็ส่วนมนุษย์...” กระนั้นหรือ ที่ฉันจะทูลพระองค์ แล้วฉันก็ตีตัวออกห่างจากพระองค์เสีย...

ดูซิ... แต่เมื่อพระองค์เข้ามายุ่งเกี่ยวเข้าจริงๆ ชีวิตของฉันกลับดีขึ้นกว่าเดิมมากมาย... ฉันรู้แล้วว่า ฉันต้องการพระองค์จริงๆ 

ข้าแต่พระเจ้า ลูกต้องการพระองค์จริงๆ แท้จริงแล้ว พระองค์คือผู้ที่ลูกควรจะแสวงหา มากกว่าการตีตนออกจากพระองค์ เพื่อมีโลกส่วนตัวของตน แต่การมีพระองค์ประทับอยู่ด้วยนั้น กลับเป็นการนำลูกให้อยู่ท่ามกลางเพื่อนพี่น้อง และเจริญชีวิตปลอบใจเตือนความเชื่อของกันและกัน หากใช่การมีโลกส่วนตัวของตนเองไม่ ที่มีแต่การทุบตีทำร้ายตนเอง... พระเจ้าข้า ไม่หรอก ไม่ยุ่งหรอก... แท้จริงแล้ว ลูกต้องการให้พระองค์เข้ามามีบทบาทในชีวิตของลูกเสมอ

ขอพระเจ้าทรงอวยพระพรและประทานสันติสุข

(แบ่งปันโดยบร.ฟรันซิสเซเวียร์ ฤกษ์ชัย  ภานุพันธ์ Ofm)

วันจันทร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ 19 สัปดาห์ที่ 4 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน ฮบ 11:32-40 / มก 5:1-20
เมื่อเราเจ็บไข้ได้ป่วย หรือรู้สึกวิตกกังวลเกี่ยวกับเรื่องใดเรื่องหนึ่ง เราจะรู้สึกว่าเราไม่มีพละกำลังที่จะทำหน้าที่ประจำของเรา เราจึงพอจะมองเห็นภาพคนที่ถูกปิศาจสิง ในพระวรสารวันนี้ ที่เขาได้ถูกปิศาจสิงจำนวนเป็นกองพล แต่พระเยซูเจ้าได้ขับไล่ปิศาจให้ออกไปจากเขา และทำให้เขามีสุขภาพดีดังเดิม
ยาบางชนิดสามารถรักษาโรคต่างๆได้ แต่มีโรคบางชนิด ที่มีแต่พระเยซูเจ้าเท่านั้นที่รักษาได้ เราจึงต้องวอนขอความช่วยเหลือจากพระองค์ เมื่อเรารู้ตัวว่า เราอยู่ใต้อำนาจของปิศาจ เพราะไม่มีนามใดที่มีอำนาจเหนือพระนามของพระองค์
ความจริง พระเยซูเจ้าได้เสด็จมา เพื่อปลดปล่อยผู้ถูกคุมขัง บัดนี้ พระองค์ได้เสด็จมาช่วยคนที่ถูกปิศาจสิง และและได้ขออนุญาตที่จะติดตามพระองค์ไป แต่พระองค์กลับบอกให้เขาทำพันธกิจที่สำคัญกว่า คือ “จงกลับบ้าน และไปหาญาติพี่น้องของท่าน เล่าให้เขาฟังถึงเหตุการณ์ ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงกระทำ และแสดงพระเมตตาต่อท่าน”
พระเยซูคริสตเจ้า คือ นายแพทย์ที่ดี ไม่มีโรคชนิดใดที่พระองค์ไม่สามารถรักษาให้หายได้ แม้แต่โรคทางด้านวิญญาณของวิญญาณทั้งหลาย ที่มีขอให้พระองค์รักษา ด้วยความเชื่อและการสวดภาวนา...ความกลัวทำให้เราเหมือนถูกคุมขัง ความเชื่อทำให้เราเป็นอิสระ ความกลัวทำให้เราขยับเขยื้อนไม่ได้ ความเชื่อทำให้เรามีพละกำลัง ความกลัวทำให้เราป่วย ความเชื่อทำให้เราหาย ความกลัวทำให้เราไม่มีประโยชน์ ความเชื่อทำให้เราสามารถรับใช้คนอื่นได้...ความเป็นอยู่ของฝูงแกะ ขึ้นอยู่กับความเอาใจใส่ดูและของผู้เลี้ยง เพราะฉะนั้น ยิ่งคนเลี้ยงดีแค่ไหน ฝูงแกะก็มีสุขภาพดีแค่นั้น...พระนามของพระเยซูเจ้าเป็นพระนามที่ไพเราะหูของคนที่มีความเชื่อ มันทำให้ความทุกข์บรรเทาลง ช่วยรักษาบาดแผล และช่วยขับไล่ความกลัวออกไป เราจะไม่เห็นคุณค่าของสุขภาพ จนกว่าความเจ็บป่วยจะมาหาเรา.

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)

view