สร้างเว็บEngine by iGetWeb.com

วันพุธที่ 13 กุมภาพันธ์ 2019 สัปดาห์ที่ 5 เทศกาลธรรมดา

วันพุธที่ 13 กุมภาพันธ์ 2019 สัปดาห์ที่ 5 เทศกาลธรรมดา

🌼 ข้าแต่พระเจ้า …
โปรดประทานพระเมตตา .. แก่อดีตของลูกด้วย
สำหรับปัจจุบัน .. โปรดประทานความรัก
และสำหรับอนาคต .. โปรดประทานพระญาณสอดส่อง
แก่ลูกด้วยเทอญ …
~~บทภาวนาที่นักบุญปีโอ แห่งปิเอเตรลชินา
(คพ. ปีโอ) มักให้สวดภาวนาเมื่อมาแก้บาป~~

📚บทอ่านประจำวันพุธที่ 13 กุมภาพันธ์ 2019
สัปดาห์ที่ 5 เทศกาลธรรมดา
https://www.youtube.com/watch?v=c8VdSlm5cMI&t=7

🍊 Not me but You
https://youtu.be/X2EVD0liEH4

🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸

วันพุธที่ 13 กุมภาพันธ์ 2019
สัปดาห์ที่ 5 เทศกาลธรรมดา
อ่าน :
ปฐก 2:4ข-9, 15-17
มก 7:14-23

พระเยซูเจ้าทรงสอนให้ระวัง 
ความคิดชั่วร้าย สิ่งเหล่านั้น นำไปสู่
ความประพฤติผิดทางเพศ การลักขโมย
ฆ่าคน การมีชู้ ความโลภ การทำร้าย ฉ้อโกง
สำส่อน อิจฉา ใส่ร้าย หยิ่งยะโส โง่เขลา

ปฐมกาล บอกเล่า แนวทางที่ทำให้มนุษย์ 
ปลอดภัยทั้งกายและใจ จากสิ่งชั่วร้าย คือ
การเชื่อฟังพระเจ้า ยอมให้พระองค์นำ
ในการแยกแยะ “ดีชั่ว”

หมายเหตุ...
บ่อยครั้งที่ “ความทุกข์” ในชีวิต
มาจาก “ความคิด” ของตนเอง

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

“พลังแห่งพระวาจา”
วันพุธที่ 13 กุมภาพันธ์ 2019
สัปดาห์ที่ 5 เทศกาลธรรมดา

ผลึกการไตร่ตรองพระวาจาพระเจ้า ผลกระทบต่อชีวิตของข้าพเจ้า
By: Br. Francis Xavier Rerkchai Panuphan, ofm.

“จงฟังและเข้าใจเถิด...” (มก 7:14-23)

เมื่อมนุษย์เจ้าปัญญา
กลับกลายเป็นมนุษย์เจ้าปัญหา
ปัญญาของเขาคืออะไร
ปรีชาญาณของเขามาจากไหน
หากไม่ใช่มาจากการฟังพระเจ้า

วันนี้ ปรีชาญาณของฉันคืออะไร
คือการฟังเสียงของพระเจ้า
หรือความต้องการในชีวิตฉัน
เหตุใด ความตายจึงเข้ามาในชีวิตของฉัน
ฉันฉลาดเลือกจริงๆ หรือ ที่จะไม่เชื่อฟังพระเจ้า...

________________

มนุษย์เจ้าปัญญา ที่พระเจ้าทรงสร้างมาอย่างประเสริฐสุดกว่าสิ่งสร้างทั้งหลายของพระองค์ เพื่อให้เจริญชีวิตเป็นบุตรของพระองค์ (เทียบ ปฐก 2:4ข-9, 15-17) ถูกนำเข้าไปในสวนแห่งความจริงและความดี ท่ามกลางการตัดสินใจด้วยอำเภอใจที่พระเจ้าทรงมอบให้... “ท่านจะกินผลไม้จากต้นไม้ทุกต้นในสวนได้ แต่อย่ากินจากต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่ว วันใดที่ท่านกินผลจากต้นนั้น ท่านจะต้องตาย”... แล้วเขาจะเลือกอะไร...

ในพระวรสารวันนี้ พระเยซูเจ้าได้ตรัสว่า “ไม่มีสิ่งใดเลยจากภายนอกของมนุษย์ทำให้เขามีมลทินได้ แต่สิ่งที่ออกมาจากภายในของมนุษย์นั้นแหละทำให้เขามีมลทิน” เมื่อพระองค์ต้องเผชิญหน้ากับกฎมากมายของชาวยิวที่พวกเขาเคร่งครัดมากในสิ่งภายนอก การชำระตนแต่ภายนอก แต่ไม่ได้ชำระภายใน... หัวใจ จิตวิญญาณที่ไม่ได้รับการชำระ เต็มไปด้วยสิ่งที่ตรงกันข้ามกับสิ่งดีๆ ที่พระเจ้าทรงวางไว้ให้... เมื่อพระองค์ทรงยืนยันว่า แม้อาหารที่จะรับประทาน สิ่งภายนอกใดๆ ไม่มีสิ่งใดทำมนุษย์มีมลทินได้เลย หากในจิตวิญญาณของเขาไม่แปดเปื้อนไปด้วยมลทินมากมาย สิ่งนั้นต่างหาก ที่ทำให้สิ่งที่ทานเข้าไปนั้นกลับกลายเป็นชีวิตที่เป็นมลทิน...

พี่น้องที่รักครับ วันนี้ หากเราไตร่ตรองดีๆ ถึงทุกสิ่งที่พระเจ้าทรงสร้างมาในปฐมกาล หากเรามองที่พระเจ้าผู้ทรงเป็นองค์ความดีบริบูรณ์แล้ว จำเป็นหรือที่พระเจ้าจะทรงมีความจำเป็นหรือต้องการสิ่งใดๆ อีก... เปล่าเลย แต่นั่นคือชีวิตของพระเจ้าที่ทรงแบ่งปันไม่ใช่หรือ คือชีวิตที่เปี่ยมด้วยความรักของพระเจ้าที่แบ่งปันมาสู่มนุษย์มิใช่หรือ เมื่อทรงสร้างทุกสิ่งทุกอย่างอย่างดี เพื่อสิ่งที่ดีกว่าที่ได้ทรงสร้างมาภายหลัง และใส่จิตวิญญาณของพระองค์ไว้ในนั้น นั่นคือ “มนุษย์” ... พระเจ้าทรงวางทุกสิ่งที่ดีไว้เพื่อมนุษย์ อาหารการกินทุกอย่าง ทรัพย์สิน สติปัญญาทุกอย่าง คือสิ่งที่พระเจ้าทรงประทานให้มนุษย์ จึงไม่มีสิ่งใดที่เป็นมลทิน เว้นแต่สิ่งที่ออกมาจากชีวิตของมนุษย์และจิตวิญญาณของเขา ที่เลือกที่จะนอกลู่นอกทาง และไม่เชื่อฟังพระเจ้าเท่านั้นเอง...

พี่น้องที่รัก ไตร่ตรองกันดีๆ ครับ... ปรีชาญาณทั้งมวลมาจากพระเจ้าเท่านั้น... เป็นไปได้หรือที่ปรีชาณาณและความรู้ทั้งมวลจะมาจากต้นไม้นั้น ที่แม้จะมีผลงามและน่ากินก็เถอะ แต่หากพระเจ้าไม่ได้มีพระประสงค์ ปรีชาญาณทั้งมวลจะหลั่งไหลมาสู่มนุษย์หรือ... ปัญญาที่อาจจะกลายเป็นปัญหา ทั้งนี้ก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจ และเลือกกระทำพฤติกรรมของมนุษย์เท่านั้นเอง ปัญหาจึงอยู่ที่ว่า มนุษย์จะเลือกอะไร เขาจะเลือกที่จะเชื่อฟังพระเจ้า หรือฟังเสียงความต้องการโลภหลงของตนเอง

ในชีวิตฟรันซินกันที่เราไตร่ตรองกันในวันเหล่านี้ ท่ามกลางการพบปะกันดังครอบครัวที่พระเจ้าทรงเรียกเราให้มารวมกันนี้ สิ่งที่เราไตร่ตรองหนักแน่นที่สุด ก็คือสิ่งที่เป็นคำภาวนาของนักบุญฟรันซิสผู้ตั้งคณะมิใช่หรือ... เมื่อวานนี้ พระคาร์ดินัล ไมเคิ้ล มีชัย กิจบุญชู บิดาที่น่ารักยิ่งของพวกเรา ผู้ที่ได้เชิญพวกเราเข้ามาทำงานในประเทศไทย ราวสามสิบกว่าปีก่อน พระคุณเจ้าได้บอกเรา ให้เจริญชีวิตใกล้เคียงและสอดคล้องยิ่งกว่า และสอดคล้องที่สุด กับพระประสงค์ของพระเจ้า ในชีวิตของนักบุญฟรันซิส ผู้ตั้งคณะ ผู้ได้ภาวนาเสมอว่า “พระเจ้าข้า พระองค์ทรงมีพระประสงค์ให้ข้าพเจ้าทำสิ่งใด” นั่นคือสิ่งที่เป็นน้ำพระทัยของพระเจ้า ไม่ใช่น้ำใจของฉัน... ปรีชาญาณคือการฟังเสียงของพระเจ้า และน้อมรับพระประสงค์ของพระองค์ไว้ในชีวิตและจิตวิญญาณ ดังนั้นเอง สิ่งที่พระเจ้าประทานมาทั้งหมด ก็ไม่มีสิ่งใดที่เป็นมลทิน หรือทำให้มนุษย์เป็นมลทินได้... แต่วันนี้ ฉันใช้สิ่งที่พระเจ้าทรงประทานมาอย่างไร... สิ่งที่พระเจ้าทรงสร้างมาอย่างดี เพื่อฉันนั้น ฉันจะบอกว่าสิ่งนั้นเป็นมลทินหรือ... เว้นแต่ หากว่า วันนี้ ฉันได้เลือกที่จะไม่เชื่อฟังเสียงของพระองค์เท่านั้นเอง

ข้าแต่พระเจ้า มากมายเหลือเกินที่พระองค์ทรงตระเตรียมไว้เพื่อความดีของลูก พระเจ้าข้า ขอให้สิ่งแรกที่ลูกเลือก คือพระประสงค์ของพระองค์เถิด เพราะปรีชาญาณทั้งมวล มาจากการเชื่อฟังพระองค์เท่านั้น ทุกสิ่งจึงกลับกลายเป็นคุณค่าและเป็นประโยชน์สำหรับผู้ที่รักพระองค์ และไม่มีสิ่งใดที่เป็นมลทินต่อชีวิตของลูกเลย...

ขอพระเจ้าทรงอวยพระพรและประทานสันติสุข

(แบ่งปันโดยบร.ฟรันซิสเซเวียร์ ฤกษ์ชัย ภานุพันธ์ Ofm)


วันพุธที่ 13 กุมภาพันธ์ 19 สัปดาห์ที่ 5 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน ปฐก 2:4ข-9,15-17 / มก 7:14-23
มีอะไรที่ทำให้มนุษย์มีมลทิน? ใช่สิ่งสกปรกที่ติดอยู่ตามร่างกายใช่หรือไม่? ใช่การลืมชำระมือใช่หรือไม่? บางครั้ง เราติดกับดักเรื่องสุขอนามัยทางด้านร่างกาย หรือมัวแต่สนใจเรื่องสิ่งสกปรกเล็กๆน้อยๆ แต่พระเยซูเจ้าทำให้เรารู้ว่า ไม่ใช่สิ่งที่เข้าไปในร่างกายมนุษย์ (สิ่งที่เรารับประทาน) ที่ทำให้เราเป็นมลทิน แต่สิ่งที่ออกมาจากร่างกายมนุษย์ คือ สิ่งสกปรกทางด้านศีลธรรมและจิตใจ ที่สะท้อนให้เห็นว่าเขามีจิตใจอย่างไร เราอาจจะเลือกสิ่งที่เรารับประทานอย่างพิถีพิถัน แต่สิ่งนั้นไม่ได้ทำให้เราเป็นผู้บริสุทธิ์แต่อย่างใด ดังนั้น สิ่งสกปรก เนื้อตัวที่สกปรกของขอทานตามถนน การกินอาหารที่ไม่สะอาด อาจจะสะอาดกว่าภายในจิตใจของเราเสียอีก ขอให้เราถือว่า ความสะอาดทางด้านจิตใจนั้นมีคุณค่าเหนือสิ่งใดทั้งสิ้น และอย่าตัดสินหรือดูถูกตามมาตราฐานภายนอก เราให้ความสนใจในเรื่องความบริสุทธิ์ภายใน มากกว่าความสะอาดภายนอกหรือไม่?
เราต้องไม่ทำให้ความสัมพันธ์กับพระเยซูเจ้ามีคุณค่า เฉพาะกับสิ่งเล็กๆน้อยๆ เช่น การจะรับประทานสิ่งใด หรือไม่รับประทานสิ่งใด นักบุญเปาโลได้เคยเขียนจดหมายถึงชาวโรมว่า “พระอาณาจักรของพระเป็นเจ้า ไม่ใช่เกี่ยวกับเรื่องอาหารและเรื่องเครื่องดื่ม แต่เป็นเรื่องของความชอบธรรม สัยติสุข ความยินดี ภายในตัวเรา”
ในบทอ่านที่หนึ่งในวันนี้ พระเป็นเจ้าได้ทรงจัดเตรียมทุกอย่างไว้ เพื่อความดีของเรา ทุกสิ่งที่พระเป็นเจ้าทรงประทานให้เรานั้น ล้วนแต่เป็นสิ่งดี และอาดัมได้รับการเตือนว่า เขามีเสรีภาพ ในการรับหรือปฏิเสธพระพรของพระเป็นเจ้า มีเสรีภาพที่จะมีชีวิตหรือตาย เราเองมีเสรีภาพที่จะปฏิเสธที่รับประทานบางชนิด หรือรับประทานอาหารที่ทำให้เรามีสุขภาพที่ดี เช่น มีครูคำสอนคนหนึ่งเป็นโรคเบาหวาน แต่ชอบรับประทานน้ำตาลและเครื่องดื่มที่มีรสหวาน และเสียชีวิตเมื่อมีอายุเพียงยี่สิบเอ็ดปีเท่านั้น สิ่งที่ทำให้เขาเสียชีวิต คือ สิ่งที่เข้าไปในร่างกายจากภายนอก แต่เป็นเขาเองที่ใช้เสรีภาพที่อยู่ภายในใจของเขา.

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)

view