สร้างเว็บEngine by iGetWeb.com

วันจันทร์ที่ 15 เมษายน 2019 สัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์

วันจันทร์ที่ 15 เมษายน 2019 สัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์

✝ไม้กางเขน .. เป็นสิริรุ่งโรจน์ของบรรดาอัครสาวก
เป็นมงกุฏของบรรดามรณสักขี
เป็นความศักดิ์สิทธิ์ของบรรดานักบุญ
อาศัยไม้กางเขน …
เราสวมใส่พระคริสตเจ้าและสละตนเอง
อาศัยไม้กางเขน …
เราทั้งหลายที่เป็นแกะของพระคริสตเจ้า
ได้ถูกรวมกันเป็นฝูงแกะเพียงฝูงเดียวในสวรรค์

*จากบทเทศน์ของน.เทโอดอร์ สตูดิต

📚บทอ่านประจำวันจันทร์ที่ 15 เมษายน 2019
สัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์
https://www.youtube.com/watch?v=i-WYoZO8blo

https://youtu.be/z8-od1723RE

💦เมื่อลูกได้เชื่อ
http://youtu.be/T1jREr72LsU

🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺

วันจันทร์ที่ 15 เมษายน 2019
สัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์
อ่าน :
อสย 42:1-7
ยน 12:1-11

ทรัพย์สิน เงินทอง ไม่สามารถเปลี่ยนแปลง
ลดทอน ความรัก ที่มารีย์และพี่น้องมีต่อพระเยซู
ความรักของนาง แสดงออกด้วยการมอบ
สิ่งที่ตนมีพระคริสตเจ้า

ประกาศกอิสยาห์ป่าวประกาศ คุณลักษณะ
ที่จะทำให้ ผู้รับใช้เป็นที่รู้จัก ที่พอใจของพระเจ้านั้น
คือ การเป็นผู้นำ ความยุติธรรม ด้วยความจริง
ไม่หมดหวัง ไม่ท้อใจ

หมายเหตุ..
มากกว่า..การบอกรัก...
คือ การทำให้รู้ว่า “รัก”

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

“พลังแห่งพระวาจา”
วันจันทร์ที่ 15 เมษายน 2019
วันจันทร์ สัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์

ผลึกการไตร่ตรองพระวาจาพระเจ้า ผลกระทบต่อชีวิตของข้าพเจ้า
By: Br. Francis Xavier Rerkchai Panuphan, ofm.

“คนจนนั้นอยู่กับท่านเสมอ แต่เราจะไม่อยู่กับท่านตลอดไป...” (ยน 12:1-11)

คือรักที่เทหมดพระทัย
เพื่อประชากรของพระองค์

แต่หัวใจของประชากรของพระองค์
ช่างเย็นชาเหลือเกินต่อรักยิ่งใหญ่นี้

ฉันรักพระเจ้าอย่างไร
หรือฉันรักสิ่งที่เป็นของฉันมากกว่าพระองค์
และแท้จริงแล้ว ฉันมีอะไรบ้างเล่า ที่เป็นของฉัน
นอกจากหัวใจที่โลเล และนอกใจพระเจ้าเสมอ...

________________

จากบทไตร่ตรองเมื่อวานนี้ของผม... จากพระราชาในนิทาน สู่เรื่องราวของ “พระราชาในพระวรสาร” วันนี้ ยังมีอะไรให้ต้องคิดอีกเยอะ เรื่องราวของประชากรของพระเจ้า เมื่อพระองค์ทรงเทหมดพระทัยเพื่อรักเรา... พระองค์เป็นใคร ที่ต้องทำถึงเพียงนี้ คงตอบไม่ยาก... แต่ฉันล่ะ ฉันเป็นใคร ที่ฉันแสนโลเลเหลือเกิน ฉันเทใจให้พระองค์หมดใจหรือเปล่า... ใบลานที่ฉันถือต้อนรับพระองค์ เดินตามพระองค์เมื่อวานนี้ วันนี้ฉันเป็นเช่นใด ฉันกำลังครุ่นคิดเรื่องอะไร เมื่ออยู่ในรักพระองค์... นี่คือสิ่งที่ฉันอาจจะต้องตอบให้ได้ และตอบให้ชัดเจนกับพระองค์ ฉันจะเอาอย่างไร...

นี่คือความรักแบบเทหมดใจ ที่มารีย์ สตรีผู้น่ารักคนนี้ทำต่อพระเยซูเจ้า น้ำหอมนี้ราคาแพง แพงอย่างไรหรือ... ยูดาสเอง ประเมินราคาน้ำมันหอมนี้ไว้สามร้อยเหรียญ... โอ้ นี่คือคุณค่าที่ผมบอกว่าเทหมดใจเลยครับ... สตรีชาวยิวทำงานได้ค่าจ้างวันละหนึ่งเหรียญ ปีหนึ่งมีสามร้อยหกสิบห้าวัน หักวันสะบาโตที่ไม่สามารถทำงานได้ออกไปห้าสิบสองวัน หักวันสำคัญอื่นๆ ออกไปอีกประมาณสิบสี่วัน ก็เหลือวันทำงานประมาณสามร้อยวัน... พี่น้องครับ นี่แหละที่ผมบอกว่า สตรีผู้นี้เทหมดใจเพื่อพระเยซูเจ้า เพื่อบอกรักพระองค์ เพราะนี่คือการทำงานทั้งปีครับ... น้ำมันหอมในขวดหินอ่อนที่ถูกทุบจนแตกเพื่อจะใช้ทั้งหมด (เราทราบจากพระวรสารฉบับอื่น) เธอได้มอบแบบไม่เหลืออะไรอีก คือมอบแบบหมดใจเพื่อพระเยซูเจ้าครับ

พี่น้องที่รัก เอาเถอะ เช้านี้ นักบวชอย่างผมนี่แหละ ฟรันซิสกันอย่างผมนี่แหละที่ต้องคิดหนักที่สุด ผมถือความยากจน ยากจนแบบไม่มีอะไรเป็นกรรมสิทธิ์... แต่ แต่ แต่ผมต้องไม่ทำตัวยากจนกับพระเยซูเจ้าเด็ดขาด เมื่อเผชิญหน้ากับการเทให้จนหมดพระทัยของพระเจ้าแบบนี้ นี่คืออะไรหรือ นี่คืออะไรหรือที่ฉันต้องตอบแทน... ผมคิด ผมพูดสิ่งนี้ และผมรับผิดชอบครับ... นักบวชที่ถือความยากจนนั้นดีครับ แต่ระวังนะครับ ใครที่ยากจนจนถึงกับไม่มีอะไรมอบให้พระเยซูเจ้าเลย แถมยังอ้างเอาความยากจนถือเป็นชีวิตที่กอบโกยอีก... นักบวชที่ยากจนกับพระเจ้า นักบวชที่ยากจนกับพระผู้สร้าง... นักบวชที่บอกว่า เรียบง่ายและยากจน จนจริงๆ แต่หากจนจนไม่มีอะไรเหลือให้พระองค์ ระวังเถอะ เขาจะไม่เหลืออะไรเลย แม้กระทั่งวิญญาณ...

พี่น้องที่รักครับ ชีวิตนักบวชที่พึงต้องระวังจริงๆ ต้องระวังที่สุด เพราะบางที เรายิ่งยากจน เรายิ่งร่ำรวย และหลายครั้งความร่ำรวย ความมากมีของเรานั้น เรากลับทำตัวยากจนกับพระเจ้า เมื่อเรามีสิ่งดีๆ มากมายเข้ามาในชีวิต และเราให้อะไรกับพระเจ้า อย่างไรที่เราถวายคืนอะไรให้กับพระองค์ เรายังเหลืออะไรสำหรับพระองค์บ้างเล่า... หลายครั้งเรามีของใช้ดีๆ มากมายที่สัตบุรุษถวายให้ หาใช่น้ำพักน้ำแรงของเราไม่ และเราให้อะไรกับคืนพระเจ้าบ้างเล่า หากพระแท่นสกปรกมาก อาภรณ์ศักดิ์สิทธิ์สกปรก ผ้าเช็ดกาลิกส์ถูกละเลย พระแท่นถูกละเลย แต่เราอาจจะกำลังมีรถคันหรู มีเสื้อผ้าแบรนเนมราคาแพง แต่กับพระเจ้าฉันบอกว่า “เรียบง่ายและยากจน!!!” และที่สุดๆ คือ คนยากจน พี่น้องของเราถูกละเลย หนักที่สุด สุดๆ จริงๆ คือ เราจะว่าไง หากคนยากจนที่สุดนั้น ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นพระเยซูเจ้าเอง ที่เป็นเจ้าชายแห่งความยากจน ไม่มีแม้ที่จะหนุนศีรษะ วันนี้ เราสนใจพระองค์มากน้อยเพียงใด หรือ เรายังให้ภาพนั้นปรากฏอยู่อีกทุกวันในชีวิตเรา คือ “พระเยซูผู้ถูกทอดทิ้งบนไม้กางเขน” โอ้ วิญญาณข้าเอ๋ย รักของเจ้าเป็นอย่างไรกันนะ เดี๋ยวก็ตะโกน “ทรงพระเจริญ” แต่สักพัก ก็เปลี่ยนเป็น “เอามันไปตรึงกางเขน!!!” คิด คิด คิด !!!

โอ้ แม้ฉันอาจจะกำลังคิดถึงคนยากจน แต่พระองค์นี่แหละ คือผู้ยากจนที่สุด ที่ฉันอาจจะมองข้ามไปหรือเปล่า... โอ้ “Love is not loved” องค์ความรักที่ไม่ได้รับความรัก... หัวใจฉันเป็นอย่างไรหนอต่อองค์ความรักที่เทให้ฉันหมดพระทัยเช่นนี้...

อย่าเลย อย่าให้ความรักต่อคนยากจนของฉัน เป็นรักที่แท้จริงแล้ว มันคือรักที่ทรยศ คือรักที่เห็นแก่ตัว เห็นแก่ผลประโยชน์ของตนเองเท่านั้น เพราะฉันอาจจะถือถุงเงิน... ฉันเป็นพระสงฆ์ ฉันถือพระพรมากมายที่พระเจ้าประทานให้ แต่ฉันอาจจะกำลังยักยอกพระพรของพระองค์ไว้เพื่อตัวฉันคนเดียวหรือเปล่า... ฉันถือถุงเงินของพระเจ้าไว้ และฉันก็ยักยอกเงินในถุงนั้นเองหรือเปล่า ฉันยักยอกเวลาในการทำงานอภิบาลหรือเปล่า ฉันยักยอกสิ่งที่ได้รับ เพื่อแบ่งปันกับผู้อื่นหรือเปล่า... และให้อย่างไรล่ะ... แบ่งปันอย่างไรล่ะ... เมื่อทั้งสามร้อยหกสิบห้าวันของฉัน คือพระพรแห่งพระเมตตาของพระองค์ที่เทเพื่อฉันแบบหมดพระทัยเช่นนี้...

ข้าแต่พระเจ้า รักคนยากจน อาจเป็นเพียงข้ออ้างจริงๆ นะ เมื่อคนยากจนที่สุดคือพระองค์ ที่ลูกอาจจะหลงลืม ข้าแต่พระเจ้า ลูกพลาดจริงๆ หากลูกมองเห็นใครสำคัญกว่าพระองค์ หาพระองค์ และพลาดที่สุด หากแท้จริงแล้ว ลูกมองแต่เพียงตนเองเท่านั้น แต่ว่าไม่เคยมองพระองค์ คนยากจนคนนั้นที่กำลังรอความช่วยเหลือจากลูกอยู่ในบรรดาพี่น้องเหล่านั้น... พระเจ้าข้า ขอให้ความรักของลูกมีรากฐานมาจากความรักต่อพระองค์ก่อนเถิด คือรักที่เทหมดใจ รักที่จริงใจ เช่นพระองค์ที่เทหมดพระทัยเพื่อลูกๆ ของพระองค์

ขอพระเจ้าทรงอวยพระพรและประทานสันติสุข

(แบ่งปันโดยบร.ฟรันซิสเซเวียร์ ฤกษ์ชัย ภานุพันธ์ Ofm)

วันจันทร์ที่ 15 เมษายน 19 สัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์
บทอ่าน อสย 42:1-7 / ยน 12:1-11
การที่หญิงคนบาปคนหนึ่งได้ใช้น้ำหอมชโลมพระบาทของพระเยซูเจ้า แสดงให้เห็นถึงความรักและความเคารพที่มีต่อพระองค์ และความรักของพระองค์ที่มีต่อนาง ด้วยการให้อภัยบาปแก่นาง ชื่อของนางปรากฏในพระวรสารของนักบุญยอห์น แต่ไม่ใช่มารีอา มักดาลา ในพระวรสารของนักบุญยอห์น ชื่อของนางคือ มารีอา น้องสาวของลาซารัส แม้ว่า นางจะชโลมพระบาท และไม่ใช่พระเศียรของพระเยซูเจ้า แต่จุดสำคัญของเหตุการณ์นี้ คือ “เวลา”ของพระเยซูเจ้า งานเลี้ยงที่จัดขึ้นนี้ มีขึ้นก่อนการเลี้ยงอาหารค่ำของพระเยซูเจ้ากับบรรดาสานุศิษย์ของพระองค์ ความรักที่พระองค์ได้ทรงสั่งนั้น ไม่ใช่เป็นเพียงพระวาจา แต่เป็นกิจการที่ทรงกระทำตลอดชีวิตของพระองค์
ความรักที่ทรงแสดงออก ในอาทิตย์แห่ใบลาน ที่แสดงว่า พระองค์เป็นกษัตริย์ชนิดใด พระองค์เป็นกษัตริย์ที่เสด็จประทับบนหลังลูกลา ที่อาจจะขอยืมจาผู้อื่น...หรืออาจจะถูกขโมยมา...พระองค์เป็นกษัตริย์ชนิดใด ผู้ได้สร้างป้อมปราการขึ้น มีประตูเพื่อให้เด็กๆได้เดินเข้าไป แต่มีช่องรูเข็มเล็กๆสำหรับคนร่ำรวย...พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ชนิดใด ที่เสด็จประทับบนหลังลูกลา เข้าไปในเมือง ขณะที่มีคนที่จะสังหารพระองค์รออยู่...พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ชนิดใด ที่เสด็จเข้าไปในตัวเมืองของผู้ที่ต้องการจะสังหารพระองค์ ขณะที่ฝูงชนมีอารมณ์ที่จะมองดูพระองค์พร้อมกัน และไม่มีใครดูแลให้ความปลอดภัยแด่พระองค์...พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ชนิดใด ขณะที่บรรดาประชากรของพระองค์ ถือว่าพระองค์ คือ ผู้กอบกู้ที่ใช้กำลังทหาร ผู้เสด็จมาโดยปราศจากดาบและอาวุธอื่นใด...พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ชนิดใด กษัตริย์ผู้เสด็จมาไม่ใช่เพื่อรับการรับใช้ แต่เพื่อรับใช้และประทานชีวิตของพระองค์เอง เพื่อไถ่กู้คนจำนวนมาก…ทรงเป็นกษัตริย์ที่ทรงรักษาคำสัญญา กษัตริย์ที่ฉันวางใจ กษัตริย์ที่สามารถช่วยเหลือฉัน กษัตริย์ที่ฉัน ต้องการติดตาม ดังนั้นฉันจึงมาหาพระองค์…พระเยซูเจ้า ซึ่งเป็นกษัตริย์ ที่ไม่ต้องการให้พระองค์รับใช้ฉัน แต่ต้องการรับใช้พระองค์ และยินดีมอบชีวิตให้พระองค์

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)

view