สร้างเว็บEngine by iGetWeb.com

วันอังคารที่ 16 เมษายน 2019 สัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์

วันอังคารที่ 16 เมษายน 2019 สัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์

🍋 โอพระเจ้า ขอโปรดตรวจจิตใจข้า
ทดลองว่าความคิดนั้นเป็นอย่างไร
หากพระองค์พบความชั่ว ใจมักใหญ่
ขอโปรดให้ทรงชำระสะอาดพลัน

📚บทอ่านประจำวันอังคารที่ 16 เมษายน 2019
สัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์
https://www.youtube.com/watch?v=EsPyWaLMZY0&t=17s

https://youtu.be/tUJ93EyRRh

🌸ทางแห่งกางเขน
https://youtu.be/toF1FlkOE9Q

🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻

วันอังคารที่ 16 เมษายน 2019
สัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์
อ่าน :
อสย 49:1-6
ยน 13:21-33,36-38

แม้นพระเยซูจะรู้สึกหวั่นไหว ที่ในกลุ่มสาวก
มีทั้งคนที่ยินดีสละชีวิต และคนที่คิดทรยศ
แต่พระองค์ก็ยังทรงยินดีที่จะทำหน้าที่ของพระองค์ต่อไป
เพื่อทำให้พระประสงค์ของพระเจ้าสำเร็จไป

การตระหนักว่าตนได้รับการเรียก
และเลือกสรรจากพระเจ้า ทำให้ประกาศกอิสยาห์
ซื่อสัตย์ในการทำหน้าที่ เพื่อรับใช้พระเจ้า
แม้บางสถานการณ์ ท่านอาจรู้สึกหวั่นไหว น้อยใจ
ในความเป็นมนุษย์ เพราะสะดุดกับบางสิ่ง

หมายเหตุ..
อันตราย กว่า อสรพิษ
ก็มีแต่มิตร ที่คิดทรยศนี่แหละ..

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

“พลังแห่งพระวาจา”
วันอังคารที่ 16 เมษายน 2019
สัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์

ผลึกการไตร่ตรองพระวาจาพระเจ้า ผลกระทบต่อชีวิตของข้าพเจ้า
By: Br. Francis Xavier Rerkchai Panuphan, ofm.

“เป็นผู้ที่เราจะจุ่มขนมปังส่งให้...” (ยน 13:21-33, 36-38)

พระกายพระคริสตเจ้า...
อาแมน.

ฉันเองนี่แหละ ที่รับปังจากพระองค์ทุกวัน ทุกมิสซา
เป็นฉันนี่เองหรือ ที่กำลังทรยศพระองค์
ทรยศต่อจิตตารมณ์แห่งการเป็นศิษย์พระเยซู
ผู้ทรงเรียกฉันให้มาอยู่กับพระองค์
เพื่อซึมซับชีวิตของพระองค์

พระองค์ทรงเลี้ยงฉันทุกวัน
แต่... ฉันกลับทรยศต่อพระองค์หรือ...

โอ้... ผู้ที่พระองค์ทรงยื่นปังมอบให้...
เป็นฉันนี่เองหรือ...

________________

บรรยากาศของบรรดาศิษย์ของพระเยซูเจ้าเริ่มระแวงแคลงใจกัน พระองค์เองก็หวั่นไหวพระทัย ในความเป็นศิษย์ของพวกเขา... เมื่อพระองค์ตรัสว่า คนหนึ่งจะทรยศต่อพระองค์ พวกเขามองหน้ากันและกัน...

“ท่านคนหนึ่งจะทรยศเรา”... เสียงพระวาจาของพระองค์หมายถึงอะไร... ในแต่ละวันของฉันมีเสียงโน้นเสียงนี้เข้ามามากมาย จริงบ้าง จริงบ้าง นำความระแวงแคลงใจต่อกันและกัน ความไม่อาจไว้วางใจกัน... เสียงเปล่านั้นทำลายความเป็นหนึ่งเดียวกันของครอบครัวของเรา หมู่คณะนักบวชของเรา และต่อโลกของ... บรรดาศิษย์ต่างมองหน้ากันและกัน เราเองคงมองหน้ากันและกันด้วย และเราคิดต่อกันและกันอย่างไร ความไว้เนื้อเชื่อในในหมู่คณะของเรามีเหลือมากน้อยเพียงใด

“ผู้ที่พระองค์กำลังตรัสถึงนี้ เป็นใคร...” ฉันอาจจะเป็นคนหนึ่งหรือเปล่า ฉันที่เป็นพระสงฆ์ ฉันที่เป็นนักบวช ฉันที่ถวายมิสซาทุกวัน ฉันนี่แหละที่คงจะเอนตัวไปชิดพระองค์ และถามพระองค์ว่า “เป็นใครกัน... ผู้ที่พระองค์กำลังตรัสนี้ หมายถึงใคร...” นี่อาจจะเป็นความรู้สึกของฉันหรือเปล่า ที่ดูเหมือนว่ามั่นใจว่าไม่ใช่ฉันแน่ๆ แต่คงเป็น “ใครวะ” ท่ามกลางพวกเรา แววตาของฉันเป็นอย่างไรล่ะ ฉันมองพี่น้องของฉันอย่างไร... ใครวะ เดี๋ยวจะเอามันให้ตาย...

แต่ทว่า... องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า... “เป็นผู้ที่เราจะจุ่มขนมปังส่งให้...”... ใจฉันช่างปวดร้าวเหลือเกิน... “พระกายพระคริสตเจ้า” พระองค์ทรงมอบพระองค์เอง ยื่นให้ฉันทุกวัน และฉันตอบ “อาแมน” น้อมรับชีวิตของพระองค์ไว้ในชีวิตของฉัน... โอ้ ผมคงไม่กล้าถามพระองค์แล้วล่ะ ว่าผู้ที่พระองค์ตรัสนั้นหมายถึงใคร... เพราะเป็นฉันนี่เอง ที่รับปังจากพระองค์ และนี่แหละ ฉันกำลังยกส้นเท้าใส่หน้าพระองค์ ฉันนี่แหละกำลังทรยศต่อพระองค์ ทรยศต่อจิตตารมณ์แห่งการเป็นศิษย์ของพระองค์ ที่พระองค์ได้ตรัสนี้... พระวาจานี้กระทบจิตใจฉันมากจริงๆ... วันนี้ ฉันไม่มีเวลาที่จะมองหาคนทรยศท่ามกลางพี่น้องอีกแล้ว แต่เป็นฉันนี่เองที่มุ่งมั่นหมายมั่นที่จะหักหลังทรยศต่อพระองค์ ฉันกำลังทรยศต่อคำมั่นสัญญาแห่งศีลล้างบาปที่ได้ให้ไว้ วันนั้นที่ฉันดูจะมั่นคงจริงจัง แต่วันนี้ ฉันกลับปฏิเสธพระองค์อย่างสิ้นเชิง

พี่น้องที่รัก พระเจ้าทรงเรียกเราจากโลกเพื่อเป็นของพระองค์ การเป็นคริสตชนคือการเจริญชีวิตด้วยจิตตารมณ์ของพระองค์ คือการเลียนแบบพระองค์ แต่วันนี้ ชีวิตคริสตชนของฉันเป็นเช่นใด ฉันผู้ที่รับปังจากพระองค์ ฉันกำลังทรยศหักหลัง และเดินสวนทางกับพระองค์ตลอดเวลาหรือเปล่า... ฉันเริ่มไม่อยากเดินตามพระองค์แล้วหรือเปล่า เพราะการเดินตามพระองค์นั้น มันหนักเหลือเกิน ท่ามกลางโลกนี้ใช่ไหม การเดินตามแบบอย่างชีวิตของพระองค์ มันบั่นทอนฉันเหลือเกิน กระนั้นหรือ และฉันกำลังจะบอกว่า เอาแบบง่ายๆ แบบที่ใครๆ เขาก็ทำกัน... อย่างนั้นใช่ไหม... พอเถอะ เมตตาอ่ะ เป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์อ่ะ เป็นคนดีอย่างสมบูรณ์อ่ะ... มีหวังฉันอดตายแน่ พอเถอะ พระองค์ พอเหอะ...

ข้าแต่พระเจ้า... ลูกขอโทษพระองค์ เพราะไม่ใช่พี่น้องของลูกที่ลูกจะมองหน้าหาคนที่จะทรยศต่อพระองค์ แต่บางที ลูกนี้เอง ที่รับปังจากพระองค์ทุกวัน กลับเป็นผู้ทรยศต่อพระองค์เสียเอง... ลูกขอโทษพระองค์ ลูกขอบคุณคุณพระองค์ ที่พระองค์มอบตนเอง เพื่อให้ลูกได้เรียนรู้จักรักพระองค์ถึงเพียงนี้... พระเจ้าข้า ค้ำจุนลูกผู้อ่อนแอด้วยเถิด

ขอพระเจ้าทรงอวยพระพรและประทานสันติสุข

(แบ่งปันโดยบร.ฟรันซิสเซเวียร์ ฤกษ์ชัย ภานุพันธ์ Ofm)

วันอังคารที่ 16 เมษายน 19 สัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์
บทอ่าน อสย 49:1-6 / ยน 13:21-33,36-38
แม้ว่าพระเยซูเจ้าจะได้แสดงมิตรภาพและความรักต่อยูดาส แต่เขากลับเลือกการทรยศ และความไม่ซื่อสัตย์ แม้ว่าพระเยซูเจ้าทรงรุ้ว่าใครจะทรยศต่อพระองค์ แต่พระองค์ก็ยังมอบความรักและมิตรภาพให้ หลายครั้งในชีวิตของเรา ที่มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้น ที่ไม่เป็นไปตามแผนการของเรา ในเวลานั้น ดูเหมือนว่าเราถูกประจญ ให้ยินดีโยนความรักและมิตรภาพทิ้งไป และเลือกทำในสิ่งที่เราเรียกว่าการทรยศและการหักหลัง เช่นเดียวกับที่ยูดาสและเปโตรได้กระทำ การที่จะอยู่เคียงข้างพระเยซูเจ้า ทำตามคำสั่งของพระองค์ และเจริญชีวิตตามที่พระองค์ต้องการ ไม่ใช่งานที่ทำง่ายๆ ขณะที่การทรยศหักหลังของยูดาสดูเหมือนเป็นโศกนาฏกรรม แทนที่เขาจะเลือกอยู่เคียงข้างพระเยซูเจ้า และทำตามคำสั่งของพระองค์ เช่นเดียวกับการปฏิเสธของเปโตร ที่บอกว่าไม่รู้จักพระเยซูเจ้า แสดงให้เห็นว่า สานุศิษย์ทุกคน ล้วนแต่มีความเสี่ยงทั้งนั้น ถ้าคิดจะพึ่งพาพละกำลังของตัวเองแต่อย่างเดียว โดยไม่พึ่งพาพระเป็นเจ้า
การพลัดพราก การสูญเสียนำมาซึ่งความโศกสลด หยาดน้ำตา และความสิ้นหวัง เมื่อเผชิญกับความพลัดพราก เรามักมองเห็นแต่ความทุกข์ของตัวเอง ที่ยิ่งใหญ่กว่าขุนเขา ทั้งที่เป็นเรื่องธรรมดาของโลก ไม่มีใครไม่เคยพลัดพราก ไม่มีใครไม่เคยสูญเสียสิ่งที่รักและคนที่รัก เพราะมนุษย์ไม่สามารถมีชีวิตนิรันดร์ และความสัมพันธ์ด้านอื่น ๆ ของมนุษย์ก็ไม่เที่ยงแท้ ยั่งยืน ความรู้สึกนึกคิดที่เปลี่ยนแปลงทุกวัน ทำให้คนเราเปลี่ยนไปเสมอ ความพลัดพราก เป็นเพียงสัญญาณเตือนใจ ให้เราได้คิดถึงเรื่องความเป็นไปของชีวิตที่ไม่จีรัง ความพลัดพรากกำลังบอกสัจธรรมที่ยิ่งใหญ่ เรื่องความเป็นธรรมดาของชีวิต จงเผชิญความพลัดพรากด้วยใจสงบ…แต่การพลัดพรากที่เกิดจากการทรยศหักหลังของยูดาส และการปฏิเสธว่าตัวเองไม่รุ้จักพระเยซูเจ้า ที่เปโตรได้แสดงออกมานั้น มันเป็นการพลัดพรากและการสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก ที่จะนำไปสู่ความตาย หรือ การกลับใจ ขณะที่ยูดาสได้ทำลายชีวิตตัวเอง ด้วยการไปผูกคอตาย แต่เปโตรได้กลับใจ และได้ร้องไห้อย่างขมขื่นตลอดชีวิต.

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)

view