สร้างเว็บEngine by iGetWeb.com

วันพุธที่ 8 พฤษภาคม 2019 สัปดาห์ที่ 3 เทศกาลปัสกา

 วันพุธที่ 8 พฤษภาคม 2019 สัปดาห์ที่ 3 เทศกาลปัสกา

💠ขอพระเจ้าทรงตอบคำวอนขอของท่าน
ขอพระองค์ทรงลุกขึ้นเพื่อจะกรุณาท่าน
ขอทรงรักษาโรคทั้งสิ้นของท่านให้หายดี
ขอทรงโปรดให้ท่านมีชีวิตที่งดงามตามพระทัย

📚บทอ่านประจำวันพุธที่ 8 พฤษภาคม 2019
สัปดาห์ที่ 3 เทศกาลปัสกา
https://www.youtube.com/watch?v=5q57y4jGZpY&t=13s

https://youtu.be/sCb0bYLS8ts

🍏 Hallelujah
http://youtu.be/pra__-i_n6s

🍒🍒🍒🍒🍒🍒🍒🍒🍒🍒

วันพุธที่ 8 พฤษภาคม 2019
สัปดาห์ที่ 3 เทศกาลปัสกา
อ่าน : กจ 8:1ข-8
ยน 6:35-40

ประสบการณ์ของประชาชนที่แคว้นสะมาเรีย
ที่ได้พบเห็นฟิลิป ตัดสินใจเข้าหา เพื่อฟังพระวาจา และเชื่อ
เมื่อนั้นความชั่วร้ายที่แฝงเร้นอยู่ก็สูญสลายไป
ความเจ็บป่วย ก็ได้รับการรักษาให้หาย

เงื่อนไขสำคัญเพื่อจะมี “ชีวิตนิรันดร”
สำหรับคริสตชน คือ …
“เชื่อ ในสิ่งที่ได้เห็น ได้ยิน ได้ฟัง”
เพราะพระประสงค์ของพระบิดาคือ ทุกคนที่เห็น
แล้วเชื่อในพระบุตร ก็จะมีชีวิตนิรันดร

พระเยซูเจ้าเองเป็นผู้ที่ยืนยันว่า
ผู้ที่เชื่อในเราจะไม่หิวกระหายอีกเลย

หมายเหตุ...
แค่เชื่อว่าทำได้..ก็สำเร็จไปแล้วครึ่งหนึ่ง..

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

“พลังแห่งพระวาจา”
วันพุธที่ 8 พฤษภาคม 2019
สัปดาห์ที่ 3 เทศกาลปัสกา

ผลึกการไตร่ตรองพระวาจาพระเจ้า ผลกระทบต่อชีวิตของข้าพเจ้า
By: Br. Francis Xavier Rerkchai Panuphan, ofm.

“ผู้ที่เชื่อในเราจะไม่กระหายอีกเลย...” (ยน 6:35-40)

หากพระเจ้าคือความอิ่มเอมแห่งจิตวิญญาณของฉัน
ความต้องการใดเล่า จะทำให้ฉันรู้สึกกระหายอีก

หากฉันเชื่อในพระเจ้าจริงๆ
ความอิ่มเอมแห่งจิตวิญญาณ
ที่นำมาซึ่งกำลังใจบนหนทางแห่งการเป็นคริสตชน
และความรอดพ้นแท้จริงก็มาจากความเชื่อนั้น

วันนี้ ฉันเชื่อในพระเจ้า
การมีชีวิตอยู่ของฉันวันนี้
คือการรับพระองค์เข้ามาเป็นชีวิตจริงๆ หรือเปล่า
เพื่อฉันจะไม่กระหายสิ่งใดเลย นอกจากพระองค์.

________________

“กระหาย” คำเดียวในเช้าวันนี้ คือสิ่งที่เป็นคำถามของจิตวิญญาณของผมมากมายจริงๆ ความกระหายที่ทำให้เราแสวงหาสิ่งโน้นสิ่งนี้มากมายเหลือเกิน จนหลายครั้งมันก็เกินขอบเขตของชีวิตและความเป็นอยู่ที่แท้จริงไป... ที่ บนกางเขน พระเยซูเจ้าตรัสว่า “เรากระหาย”... ณ หนทางเดินแห่งชีวิตของฉันบนโลกนี้ ฉันรู้สึกกระหายแบบพระองค์บ้างหรือเปล่า... หากพระองค์ทรงกระหายที่จะปฏิบัติตามพระประสงค์ของพระบิดาเจ้า ฉันล่ะ อะไรคือความกระหายของจิตวิญญาณ และชีวิตของฉัน

จากการไตร่ตรองพระวาจาของพระเจ้าเมื่อวานนี้ เราพบว่า แทบจะทันที เมื่อพระเยซูเจ้าตรัสว่า “เราเป็นปังทรงชีวิตที่มาจากสวรรค์ ผู้ที่ทานปังนี้จะไม่หิวกระหายอีกเลย” พวกเขาต้องการอาหารทิพย์นี้ทันที ซึ่งเป็นเหมือนสิ่งที่พวกเขาแสวงหามาชั่วชีวิต และขอเพียงได้สิ่งนี้มา คงเป็นการดี ที่พวกเขาจะไม่หิวกระหายอะไรอีกเลย

สังคมโลกเราวันนี้ ที่ดูเหมือนว่าโลกเราเล็กลงหรือเปล่า ทรัพยากรที่โลกมีดูจะไม่เพียงพอ... หนักไปกว่านั้น สิ่งที่ผมอุทานในใจเสมอ เมื่อเผชิญกับสถานการณ์ของโลกวันนี้... “รักคงยังไม่พอ” หรือเปล่านะ รักคงยังไม่พอหรือเปล่า... ทำไมโลกเราวันนี้ต้องมีการโจรกรรม การเอารัดเอาเปรียบ การหลอกลวงและความเห็นแก่ตัว เห็นแก่ผลประโยชน์ส่วนตนฝ่ายเดียว ความเสแสร้งและไม่เคยจริงใจต่อกัน ไว้วางใจกันแทบไม่ได้เลย แม้กระทั้งสถาบันครอบครัว ที่หลายครั้ง พี่น้องต้องทะเลาะกัน มีปัญหากันเพราะทรัพย์สมบัติ ไม่เว้นด้วยกระมัง หากสิ่งนี้บางครั้งมันก็เกิดกับหมู่คณะนักบวช หมู่คณะสงฆ์ของเราด้วย มันไม่แปลกหรอกครับ เพราะเรามันก็คนด้วยเหมือนกัน หากเราไม่ระมัดระวังตนให้ดี เราก็อาจจะตกหลุมพรางของความคิดกระแสโลกเช่นเดียวกัน…. รากเหง้าของปัญหาเปล่านี้ ผมถามใจตนเองเสมอว่า ... “รักคงยังไม่พอหรือเปล่า...” ที่โลกเราเป็นแบบนี้ เป็นเพราะความรักไม่พอสำหรับทุกคนหรือเปล่า... ความรักไม่เพียงพอ หรือเรายังไม่รู้จักพอเพียง อะไรคือรากเหง้าของปัญหาจริงๆ ล่ะครับ ที่โลกเรายังไม่สู่อยู่กันได้สงบนัก... ทำไมเรายังแก่งแย่งชิงดีชิ่งเด่นกันไม่รู้จักพอ ไม่รู้จักจบ ??? เพราะแท้จริงแล้ว เรากระหายหาอะไรกันแน่...

กระหาย... ฉันกระหาย วันนี้ฉันกระหายหาอะไรจริงๆ หรือโลกของเราวันนี้ สังคมของเราวันนี้ พวกเรากำลังกระหายอาอะไรกันจริงๆ... พระวาจาของพระเจ้าทั้งสามวันนี้ เราพบความสมบูรณ์ ความอิ่มเอมของชีวิตและจิตวิญญาณของเรามากน้อยเพียงใด หรือวันนี้ ฉันกำลังแสวงหาซึ่งเกียรติของโลก การมีหน้ามีตาทางสังคม ความร่ำรวยมั่งคั่ง

พี่น้องที่รัก ในโลกแห่งการแข่งขันกัน พ่อที่ทำงานเพื่อสร้างความมั่นคงของครอบครัว แม่ก็มานะบากบั่นไม่แพ้กัน ลูกก็พยายามเอาจริงเอาจัง เพื่อมีอนาคตที่ดี ประสบความสำเร็จในการเรียนและหน้าที่การงาน แต่อะไรมันเกิดขึ้น เมื่อความแตกแยกเข้ามาในครอบครัว เมื่อเหตุผลของแต่ละคน ที่ต่างก็เป็นเหตุผลดีๆ ทั้งนั้น แต่เรากำลังไม่มีเวลาให้กันในครอบครัว เราไม่มีโอกาสยิ้มให้กันบ้างเลย เราเหนื่อยกันเกินไปหรือเปล่ากับสถานการณ์ของโลกวันนี้

พี่น้องที่รักครับ เมื่อเวลาของเราเหมือนจะมีน้อยลง วันแต่ละวันมันผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน ปัญหาที่น่าไตร่ตรองกันเหลือเกินโลกเราวันนี้คือ เรามีเวลาให้กันและกันบ้างไหม... และสิ่งที่ตามมา เรามีเวลาให้พระเจ้าบ้างไหม... เรายังมีที่ในหัวใจของเราสำหรับพระองค์บ้างหรือเปล่า... ความน่าห่วงใยที่สุดในวันนี้ อาจจะกลายเป็นว่า เรามีเวลาให้กันน้อยลง เรามีโอกาสที่จะเป็นกำลังใจให้กันและกันน้อยลง ยิ้มให้กันและกันน้อยลง พูดกันดีๆ ไม่ค่อยได้ เพราะความตรึงเครียดในหน้าที่การงาน และการดำรงชีวิต การต้องตรากตรำทำมาหากิน เพื่อได้สิ่งที่เราต้องการ แต่เราก็อาจจะมาสูญเสียสิ่งดีๆ ที่มีอยู่บ้างไหม... หลังจากความตายของสตีเฟน โลกเรียนรู้อะไรบ้างไหม ความตายที่ยืนยันความเชื่อในพระเจ้าของมรณสักขีองค์แรกนี้ ทำให้จิตวิญญาณของฉันอิ่มเอมขึ้นบ้างไหม... ทำไมคนคนหนึ่งต้องมาจบชีวิตลงเช่นนี้ด้วย... เพราะแต่ละคน เรากำลังมุ่งแสวงหาอะไรกัน จนบางที เรามองข้ามไปแม้ความเป็นอยู่ของเพื่อนพี่น้องของเรา เรากล้าแลกกับสิ่งนี้หรือ...

พี่น้องที่รัก ปังทรงชีวิตที่เราต้องการ คือชีวิตของพระเจ้าในชีวิตของเรามิใช่หรือ คือชีวิตที่เชื่อในพระเจ้าจริงๆ มีพระองค์เป็นสิ่งเดียวที่วิญญาณแสวงหาจริงๆไม่ใช่หรือ... ทำไมเราจึงไม่เรียนรู้ที่จะเจริญชีวิตอยู่อย่างมีความสุข ในสิ่งที่เรามีและสิ่งที่เราเป็น เพราะการที่เรายังได้หายใจและมีชีวิตอยู่ในวันนี้ มันก็เป็นสิ่งที่ดีมากพอแล้วมิใช่หรือ... ดีกว่าไหม ที่เราจะใช้ชีวิตของเราที่เหลืออยู่ อันเป็นพระพรและพระเมตตาของพระเจ้าต่อเรานี้อย่างดีและมีคุณค่าที่สุด มีคุณค่าทั้งกับตัวเราเอง และกับผู้อื่น และนี่คือความกระหายที่แท้จริงของเราที่เป็นคริสตชนไม่ใช่หรือ... พี่น้องครับ ขอให้เราคืนให้กับครอบครัวของเราบ้างได้ไหม คืนให้กับหมู่คณะนักบวชของเราบ้างได้ไหม ซึ่งความเป็นพี่น้องกัน ความสัมพันธ์อันดีต่อกัน ให้เรากระหายหาซึ่งการเป็นกำลังใจแก่กันและกัน มากกว่าการรีบกอบโกยสิ่งที่เป็นประโยชน์ส่วนตัวของตนเท่านั้น ความเพียงพอและพอเพียงของเราอยู่ในพระเจ้าเท่านั้นเอง คือการมีชีวิตอยู่ในพระองค์ เชื่อในพระองค์ และจะไม่มีใครเลย ที่ผูกมัดชีวิตของตนไว้ในพระองค์ต้องสูญเสียและพินาศไป

ข้าแต่พระเจ้า โปรดอย่าให้ลูก ผู้ประกาศความเชื่อในพระองค์ ต้องเหินห่างจากพระองค์ เพราะลูกแสวงหาสิ่งอื่นเพื่อความต้องการส่วนตัวของลูก มากกว่าการแสวงหาพระประสงค์และการเป็นหนึ่งเดียวกับพระองค์เลย เพื่อลูกจะได้ไม่พรากจากพระองค์ และได้ไม่สูญเสียภราดรภาพในชีวิตฉันพี่น้องของลูก เพราะการมัวทุ่มเทชีวิตของตนแสวงหาสิ่งที่เป็นของของโลก แล้วต้องมาสูญเสียหมด แม้กระทั่งตนเอง ขออย่าให้เป็นเช่นนั้นเลย พระเจ้าข้า...

ขอพระเจ้าทรงอวยพระพรและประทานสันติสุข

(แบ่งปันโดยบร.ฟรันซิสเซเวียร์ ฤกษ์ชัย ภานุพันธ์ Ofm)

วันพุธที่ 8 พฤษภาคม 19 สัปดาห์ที่ 3 เทศกาลปัสกา
บทอ่าน กจ 8:1ข-8 / ยน 6:35-40
ทำไมพระเยซูเจ้าจึงทรงเรียกตัวของพระองค์ว่า พระองค์คือปังทรงชีวิต? พวกยิวเข้าใจดีว่า พระเป็นเจ้าได้ทรงสัญญาที่จะมอบมานนาจากสวรรค์ เพื่อดับความหิวโหยอาหาร ขณะที่พวกเขาเดินทางในทะเลทราย เพื่อเข้าสู่ดินแดนแห่งพันธสัญญา ขนมปังจึงเป็นอาหารที่จำเป็นสำหรับการดำรงชีวิต เราไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้นานถ้าไม่มีอาหารรับประทาน แล้วชีวิตเป็นอะไรกันแน่? พระเยซูเจ้าได้ตรัสอย่างชัดเจนว่า มีบางอย่างที่จำเป็นมากกว่าการมีชีวิต ที่มีความสัมพันธ์กับพระเป็นเจ้า ที่เป็นผู้มอบชีวิตให้แก่เรา พระเยซูเจ้าได้มอบชีวิตที่แท้จริงให้แก่เรา ตั้งแต่บัดนี้และตลอดไป ชีวิตที่แท้จริง คือ ความสัมพันธ์กับพระเป็นเจ้าผู้ทรงชีวิต เป็นความสัมพันธ์ทางด้านความไว้วางใจ ความนบนอบเชื่อฟัง สันติสุข และความชื่นชมยินดี และพระเยซูเจ้าแต่ผู้เดียว ที่สามารถสร้างความสัมพันธ์ระหว่างเรากับพระเป็นเจ้า ซึ่งได้ทรงสร้างเรา เพื่อให้เรารักพระองค์
ใครที่ต้องการปังทรงชีวิต...ชายและหญิง ต้องการ ปังทรงชีวิต เพื่อดับความหิวโหยฝ่ายวิญญาณ...ผู้ใหญ่และเด็ก ต้องการ ปังทรงชีวิต เพื่อดับความหิวโหยฝ่ายวิญญาณ...ครูและนักเรียน ต้องการ ปังทรงชีวิต เพื่อดับความหิวโหยฝ่ายวิญญาณ...นายจ้างและลูกจ้าง ต้องการ ปังทรงชีวิต เพื่อดับความหิวโหยฝ่ายวิญญาณ...คนมีเงินร้อยล้านและคนหาเช้ากินค่ำ ต้องการ ปังทรงชีวิต เพื่อดับความหิวโหยฝ่ายวิญญาณ...คนที่ขับรถเก๋งและคนนั่งรถเมล์ ต้องการ ปังทรงชีวิต เพื่อดับความหิวโหยฝ่ายวิญญาณ...คนถือกระเป๋าแบรนด์เนมและคนถือกระเป๋าพลาสติก ต้องการ ปังทรงชีวิต เพื่อดับความหิวโหยฝ่ายวิญญาณ...คนที่มีโทรศัพท์มือถือราคาเป็นหมื่นและคนที่มีโทรศัพท์ราคาไม่ถึงพัน ต้องการปังทรงชีวิต เพื่อดับความหิวโหยฝ่ายวิญญาณ...พระสงฆ์และฆราวาส ต้องการปังทรงชีวิต เพื่อดับความหิวโหยฝ่ายวิญญาณ...พี่น้องที่อ่านบทเทศน์วันนี้และพระสงฆ์ที่เขียนบทเทศน์ ต้องการ ปังทรงชีวิต เพื่อดับความหิวโหยฝ่ายวิญญาณ

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)

view