วันเสาร์ที่ 13 กรกฏาคม 2019

 

 

เราได้วางลูกไว้ที่ ...

ที่เหมาะสมที่สุดสำหรับลูกแล้ว 

จงยืนอยู่บนโลกนี้ …

ด้วยความไว้วางใจในเราเถิด

 

 บทอ่านประจำวันเสาร์ที่ 13 กรกฏาคม 2019

ระลึกถึงน.เฮนรี่

https://youtu.be/TFLYNU-_Pmg

https://youtu.be/OJ9tS7RGya4

We Thank Thee 

https://youtu.be/joZJQjhLAHw

 

วันเสาร์ที่ 13 กรกฏาคม 2019

ระลึกถึงน.เฮนรี่

อ่าน :

ปฐก 49:29-33 และ 

50:15-24

มธ 10:24-33

 

พระเยซูเจ้าทรงทำให้ศิษย์ของพระองค์มั่นใจว่า 

ต่อหน้าพันธกิจ "ความกลัว" ...

มิอาจทำร้าย ทำลายพวกเขาได้

ถ้าพวกเขายอมรับ ยอมมอบ ความวางใจ ไว้ในพระเจ้า

 

แม้บรรดาพี่ ๆ จะกลัว โยเซฟแก้แค้น 

..เพราะแผนร้ายที่ได้เคยปฎิบัติกับเขา

แต่โยเซฟ ก็ทำให้พี่ ๆ เห็นว่า 

ถ้าเมื่อใด มอบความวางใจในพระเจ้าแล้ว 

แม้พวกพี่ ๆ วางแผนร้าย...

แต่พระเจ้าสามารถเปลี่ยนให้เป็นสิ่งที่ดี

 

นักบุญเฮนรี่ "ตัดสินใจ" ที่จะใช้อำนาจที่ตนมี

จากการได้รับเลือกให้เป็นจักรพรรดิ เมื่ออายุได้เพียง 29 ปี 

เพื่อ "รับใช้ให้บริการ" ในงานที่ทำ พร้อมกับนำคำสอน

ของคริสตศาสนาให้เป็นที่รู้จัก และยังสร้างอารามฤาษีหลายแห่ง

เมื่อได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนักบุญ จึงได้รับเลือกให้เป็น

องค์อุปถัมภ์ของฤาษี "โอบลาตี" เบเนดิกติน

 

หมายเหตุ...

ในความรัก...มักไม่มีความกลัว...

 

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

 

 

“พลังแห่งพระวาจา”

วันเสาร์ที่ 13 กรกฎาคม 2019

สัปดาห์ที่ 14 เทศกาลธรรมดา

 

ผลึกการไตร่ตรองพระวาจาพระเจ้า ผลกระทบต่อชีวิตของข้าพเจ้า

By: Br. Francis Xavier Rerkchai Panuphan, ofm.

 

“อย่ากลัว...ท่านมีค่ามากกว่านกกระจอกจำนวนมาก” (มธ 10:24-33)

 

ชะตากรรมของศิษย์พระคริสตเจ้า

คงไม่ต่างอะไรกับพระคริสตเจ้าผู้ก้าวนำหน้าไปก่อน

แต่ด้วยการประทับอยู่ของพระองค์

ศิษย์ของพระองค์ก็ไม่ต้องเกรงกลัวสิ่งใด

เพราะไม่มีอะไรที่จะพรากเราไปจากความรักที่พระเจ้าทรงมีต่อเรา

พระองค์จะเปลี่ยนคราบน้ำตาของเรา

ให้กลับกลายเป็นความปีติสุขในพระองค์

 

วันนี้ ฉันมั่นใจในพระเจ้ามากน้อยเพียงใด

เพราะอนุภาพและพลังของฉันอยู่ในพระองค์

ฉันจึงไม่กลัวและกังวลสิ่งใดเลย...

 

________________

 

จากพระวาจาที่เราไตร่ตรองในวันเหล่านี้ นำให้เราเข้าใจธรรมชาติที่แท้จริงของเราคริสตชนว่า เราแต่ละคนถูกเรียกให้มีธรรมชาติเป็นธรรมทูต คือผู้ประกาศข่าวดี และมากกว่านั้นคือเป็นข่าวดีท่ามกลางสังคมโลกของเรา... และแน่นอน หนทางของการประกาศข่าวดี หนทางของการเป็นศิษย์ติดตามพระคริสตเจ้านั้น มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เพราะนั่นหมายถึงชะตากรรมของศิษย์ที่จะไม่ต่างกับอาจารย์ และฉันจะไหวไหมหนอ... เราพบว่า สุดท้าย ลูกแกะท่ามกลางฝูงสุนัขป่าอย่างเราๆ นั้น ก็ไม่สามารถทำอะไรได้เลยด้วยลำพังของตนเอง แต่เรามั่นใจและเราทราบว่า อนุภาพทั้งมวลมาจากพระเจ้า พละกำลังของเราอยู่ในพระองค์เท่านั้นเอง

 

วันนี้พระเยซูเจ้าตรัสเตือนและให้กำลังใจเรา เราจงอย่ากลัวผู้ที่ฆ่าได้แต่กาย นั่นหมายถึงโลกทำร้ายเราได้แต่เพียงร่างกายเท่านั้น แต่โลกไม่อาจทำร้ายและเอาชนะคนของพระคริสตเจ้าได้เลย... ผมบนศีรษะของท่านถูกนับไว้หมดแล้ว นั่นหมายถึงชะตากรรมของชีวิตคริสตชน อยู่ในพระหัตถ์ของพระเจ้าเสมอ พระองค์ทรงดูแลเราไม่แพ้ที่ได้ดูแลกระจอก สิ่งสร้างน้อยๆ ที่พระองค์ทรงสร้างไว้ แต่เรามนุษย์ เราเป็นภาพลักษณ์ของพระองค์ พระเจ้าจะทรงดูแลเรามากกว่านั้นสักเพียงใด

 

แต่การดูแลของพระเจ้า นั่นไม่ได้หมายความว่า เราจะไม่ประสบความทุกข์ยาก หรือเราจะไม่ต้องไปหาหมอ เข้าโรงพยาบาล เราจะมีสุขภาพดี มีความสุขตามประสาของโลกที่ทุกคนต้องการ แต่การดูแลของพระเจ้านั้น คือการไม่ทอดทิ้งของพระองค์ และจะไม่มีอะไรสามารถทำร้ายเราได้เลย

 

บทอ่านที่หนึ่งวันนี้ (ปฐก 49:29-32  และ 50:15-26ก) บทสรุปของหนังสือปฐมกาลในวันนี้ที่เราได้อ่านได้ฟังกัน คือกำลังใจของลูกของพระเจ้าที่นอบน้อมเชื่อฟังเสียงเรียกของพระองค์ และดำเนินชีวิตตามหนทางที่พระองค์ทรงนำ... มันเป็นคำตอบให้เรามองเห็นว่า ลูกของพระ ไม่ใช่คนที่สะดวกสบายทุกอย่างหรือรุ่งเรืองกว่าใครๆ แต่ลูกของพระ ไม่เคยขาดพระพรที่จำเป็น... แม้ในยามที่รู้สึกผิดหวัง พลาดพลั้ง พระเจ้าก็ยังทรงประทับอยู่ และมากกว่านั้น ในสถานการณ์ที่ดูเลวร้าย ก็เป็นพระเจ้าเองที่เปลี่ยนแปลงให้เป็นพระพรยิ่งใหญ่สำหรับผู้ที่รักพระองค์ แม้แผนการชั่วร้ายที่โลกอาจจะวางไว้เพื่อทำร้ายคนของพระเจ้า แต่กลับเป็นเรื่องที่บันดาลประโยชน์สำหรับคนมากมาย และพระเจ้าจะทรงดูแลลูกของพระองค์ต่อไป

 

นี่คือชะตากรรมของชีวิตผู้ที่มอบตนเป็นศิษย์ของพระคริสตเจ้า ผู้ที่เดินตามเสียงแห่งพระประสงค์ของพระเจ้า... ที่บางคนอาจจะอยากลาออกจากการเป็นลูกของพระองค์ เพราะกำลังกลัวความยากลำบากจากชีวิตที่อาจจะต้องเดินสวนกระแสกับโลก แต่นี่คือชีวิตที่มีพระเจ้าประทับอยู่ นี่คือชีวิตที่แต่ละคนเปิดโอกาสให้พระเจ้าเข้ามามีบทบาทในชีวิตของตน และเมื่อพระเจ้าเข้ามามีบทบาทแล้วนั้น แม้สิ่งที่ดูเลวร้ายที่สุดในชีวิต ก็สามารถเป็นเป็นความปีติสุขที่สุด เมื่อมีพระองค์ประทับอยู่ด้วยตลอดเวลา และจะไม่มีวันทำให้ต้องผิดหวังเลย

 

ข้าแต่พระเจ้า ขอให้ลูกมั่นใจในการประทับอยู่ของพระองค์ท่ามกลางบรรดาบุตรของพระองค์เสมอ เพื่อว่าลูกสามารถเผชิญความยากลำบากต่างๆ ด้วยดวงใจที่ปีติสุข เพราะการประทับอยู่ของพระองค์นั้น คือพลังและอานุภาพทั้งมวลของลูกบนหนทางนี้ที่ลูกกำลังก้าวเดินตามพระองค์ คือหนทางแห่งพระประสงค์ของพระองค์

 

ขอพระเจ้าทรงอวยพระพรและประทานสันติสุข

 

(แบ่งปันโดยบร.ฟรันซิสเซเวียร์ ฤกษ์ชัย  ภานุพันธ์ Ofm)

 

 

วันเสาร์ที่ 13 กรกฏาคม 19 สัปดาห์ที่ 14 เทศกาลธรรมดา

บทอ่าน ปฐก 49:23-33 และ 50:15-26ก / มธ 10:24-33

การทดสอบความกล้า ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกก็คือ การยอมรับความพ่ายแพ้ได้โดย “ไม่เสียกำลังใจ”… คนบางคนจะชมว่า “เราดี” เมื่อเรายัง “มีประโยชน์” และช่วยเหลือเขาได้ แต่ต่อให้เรา “ทำดีกับเขา” มามากเท่าไหร่ เมื่อเรา “ไม่มีประโยชน์” ช่วยเหลือเขาไม่ได้ หรือ “ไม่ช่วยเหลือเขา” อีกต่อไป ความดีที่ผ่านมามากมาย “เขาไม่เคยจดจำได้เลย”… เราไม่สามารถทำให้คนอื่นเป็นดั่งใจเราได้ แต่เราสามารถปรับใจของเราให้ยอมรับในตัวตนที่เขาเป็นได้...อย่าไปติใคร ให้ติที่ตัวเราเอง... เมื่อวาน ไม่สามารถกลับไปแก้ไขอะไรได้ จึงมี วันพรุ่งนี้ ให้เราทำสิ่งดีๆไปเรื่อยๆ... ความทุกข์ สอนให้คน อดทน ความจนสอนให้คน เข้มแข็ง…ยอมลำบากตอนต้น ดีกว่ายากจนตอนหลัง…ทำดีลับหลัง แม้ไม่มีใครเห็นค่า ดีกว่าทำดีเอาหน้า แต่ลับหลังไม่มีอะไรดี…ลำบาก เพราะไม่มี ยังดีกว่า ทุกข์เพราะไม่พอ…กุญแจ ของความสำเร็จ คือการ ชนะใจตนเอง…ถ้ามัวแต่อยู่กับ อดีต ก็ยากที่จะรับรู้ความสุขของ ปัจจุบัน... อย่า “ทำตัวสูง” อย่างไม่มีจะกิน...แต่จง “ติดดิน” อย่างมีกินและมีเก็บ...เกิดมาไม่ทำความดี แม้มีชีวิตอยู่ร้อยปี ก็ไร้ค่า…การเริ่มต้น เป็นเรื่องยาก แต่การ ก้าวต่อไป เป็นเรื่องยากกว่า…คนที่มีความคิดเป็น เถ้าแก่… จบ ป.4 ก็เป็นเถ้าแก่ได้ คนที่จบ ปริญญาโทแต่คิดจะเป็นลูกจ้างมันก็เป็นลูกจ้างทั้งชีวิต

พระเยซูเจ้าได้กล่าวว่า “ศิษย์ย่อมไม่อยู่เหนืออาจารย์ และผู้รับใช้ย่อมไม่อยู่เหนือนาย” พระองค์คือผู้ไขแสดงพระเป็นเจ้าแก่โลก ที่มีความสมบูรณ์ที่สุด ถึงกระนั้น คนจำนวนไม่น้อยไม่ยอมรับและปฏิเสธพระองค์ หลังจากได้มอบพันธกิจของการประกาศข่าวดีแก่สานุศิษย์ทั้งสิบสองคน และเตือนว่าพวกเขาจะได้รับการต่อต้าน เมื่อประกาศพระวรสารแก่โลกนี้ โดยใช้การเปรียบเทียบเรื่องศิษย์ไม่อยู่เหนืออาจารย์ และผู้รับใช้ไม่อยู่เหนือนาย พระองค์ยังมีพระประสงค์ให้พวกเขามีส่วนร่วม ในพันธกิจและพระมหาทรมานของพระองค์ จึงไม่ต้องกลัวเมื่อต้องเผชิญกับความตาย...เราเคยเตือนให้คนอื่นระลึกถึงคุณค่าของตนเองต่อหน้าพระเป็นเจ้าหรือไม่?...ข้าแต่พระเยซูเจ้า โปรดให้ลูกปกป้องความเชื่อ เมื่อต้องเผชิญกับการต่อต้าน.

 

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)

 

 

เชิญฟังเสียงคพ.พงศ์เทพ ประมวลพร้อม อธิบายพระคัมภีร์มิสซาวันอาทิตย์นี้ค่ะ

 

https://youtu.be/OgU8zc6GFJM